|
Over de UVD
Zit in een restaurant in hartje Chiang Mai halverwege een prima gordon
blue, goed gevuld met ham een veel kaas plus een fris biertje op tafel,
te kijken naar een Engels stel van rond de 50 jaar, dat een tafel voor
mij zit.
Zij bestelden alleen bier en pinda's. De
man wilde 1 grote fles bier en twee glazen, heel normaal in Thailand,
maar de vrouw veranderde de bestelling in twee bier en twee glazen.
Even later zag ik waarom: toen de man
naar het toilet ging schonk de vrouw snel wat bier uit de fles van de
man in haar glas en daarvan schiet je als toeschouwer natuurlijk
voorzichtig van in de lach, kijk je hoofdgebogen naar de gordon blue op
je bord.
Over de UVD (uiterste verkoop datum) schoot mij zo te binnen, nee niet
het bier natuurlijk maar, och wat
simpel, over de vrouw die met een diep uitgesneden decollotee in haar
blauwe jurk een heel stuk van haar
gerimpelde borsten toonde.
Na het toilet bezoek van de man ging het stel weer vrolijk aan de praat,
lachen als belegen tieners en elkaar aantikken.
Tsjaa, gewoon verliefd moest ik toch wel
concluderen en, zo dacht ik, waarschijnlijk kennen ze elkaar nog
niet zolang, want zij hadden veel te bepraten en veel over te lachen.
Nee dit was duidelijk geen stel dat het 25-jarig huwelijk aan het vieren
was, dit stel was dus niet over de UVD, dit stel was blij en verliefd
met elkaar.
Over de UVD is wel de relatie met mijn Thaise vriendin en daarom zit ik
dus alleen in een restaurant aan een tafeltje in Chiang Mai.
Na ruim vijf jaar is er een einde gekomen aan iets wat ooit zo geweldig
mooi was en 'never' kapot kon gaan.
Maar na vijf jaar zijn haar 'tekortkomingen' niet meer in de roze wolk
te verstoppen en moest ik erkennen dat ik zo niet meer verder wilde,
gewoon om mijzelf te beschermen.
De UVD, dat is een datum, daarna is het produkt 'niet meer goed', je
gooit het weg en koopt iets van recentere datum. Maar een liefde, al is
die over de UVD, die verdwijnt niet zo maar, die gooi je niet gewoon weg,
dat kost tijd, de tijd die een produkt niet heeft, maar een afgelopen
liefde dus zeker wel. Ik voel het iedere dag.
Maar morgen, zo overdacht ik voorzichtig, terwijl ik een slok van het
koude bier nam, morgen ga ik naar Sukhothai, een rit vanuit Chiang Mai
van vijf uur met de auto om een Thai girl te ontmoeten die ik 'ken' via
een vriend, waarvan ik slechts een een foto gezien heb en waarmee ik een
aantal telefoongesprekken voerde.
Na twee maanden vrijgezel op zoek naar 'iets'
nieuws. Op zoek naar iemand die weer veel plezier in mijn leven kan
brengen. Het is gewoon een gok. Gokken mag ik niet van mijn bijna
84-jarige moeder, maar ja, veel in dit leven is toch een gok?
Het is nu ruim een maand later. De Thai girl van Sukhothai was leuker
dan gedacht en het goede gevoel was wederzijds.
Liefde en/of vriendschap op een afstand
van 5 uur autorijden is lastig en dus vroeg ik haar om naar Chiang Mai
te komen. Lastig, lastig, Thai culture enzo.... Eerst trouwen vond de
moeder, maar dat is toch wel wat al te snel voor mij. Kom eerst eens in
Chiang Mai kijken, opperde ik.
En zo is het gegaan, ze is gekomen en ook gebleven, ik hoop dat ze
'never' bij mij weg gaat, altijd vrolijk blijft en altijd voor mij zorgt,
ik ben er dan altijd voor haar.
 Sifaa.nl Nieuws- en Informatie magazine voor Thailand.
Nieuwsbrief
Colofon
|