Trouwen

Trouwen in Thailand, dat is betalen. De Sinsod (bruidschat) is een soort afkoopsom. Als dank voor de goede opvoeding, maar ook om de ouders, die het feest betalen, te steunen. Tijdens de bruiloft wordt het geld en goud openlijk getoond, zodat iedereen kan zien dat er een goede partij getrouwd wordt. Het is een uiterlijke vertoning, want soms wordt het goud de volgende dag alweer verkocht en krijgt de bruidegom dat geld terug.

bruiloft-petchabun

Bruiloft in Phetchabun

bruiloft-petchabun-2

Het bed met rozenblaadjes, voor vanavond…..

l7Bruiloft in Ban Suan. De bruidegom heeft 2 baht aan goud voor de bruid gekocht, ongeveer 1.000 euro, het is onderdeel van de bruidschat. Er komt geen monnik aan te pas deze keer. Het huwelijk wordt pas over 2 jaar, als zij zeker weten dat ze bij elkaar blijven, bij de gemeente ingeschreven. Zodoende kun je, als het misgaat, makkelijk uit elkaar gaan.

l6Op de voorgrond de bruidschat van 45.000 baht, ca. 1125 euro, die aan de moeder wordt betaald. Hiervan wordt ondermeer het feest betaald. In dit geval geeft de moeder het bedragje dat overblijft aan de bruid. Alle gasten op het feest dragen bij in de kosten er van. Men geeft naar vermogen, vanaf 100 baht en de naaste familie geeft 1.000 baht. Naaste familie-leden schenken daar bovenop nog 1 of 2 dozen bier.

natmaneeBruiloft in Chiang Mai. Trouwen met een Thaise betekent dus betalen. Daarover moet je met de ouders, in dit geval de grootouders, onderhandelen. Natmanee (28) is al op jonge leeftijd haar moeder verloren. Haar vader kon of wilde niet voor haar zorgen, dat hebben de grootouders gedaan. En dus moest Michael (45) met de grootouders over de bruidsschat (Sinsod in het Thai) onderhandelen. De bruidsschat bestaat meestal uit geld en goud en wordt verdeeld, fifty fifty, onder de grootouders en de vader. De vader heeft zich nimmer bekommert om de dochter, maar nu er gratis geld aankomt, is hij er als kippen bij. De grootouders hoeven geen geld en geven hun deel de volgende dag aan de bruid. Of Michael daar ook van weet da’s mij niet duidelijk.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Bruiloft in………..Sukhothai
Mijn bruid
Mijn bruid

 

Tenslotte onze eigen bruiloft (Berthy & Yui). Onze onderstaande foto’s zijn gemaakt in het Sukhothai Historical Park. Op afspraak konden wij met de auto het park in. We kregen wel een oudere vrouw als gids mee, die bij iedere Buddha riep dat we elkaar niet mochten zoenen. In de avond was er een big party in een hotel. In het hotel moest ik er ook aan geloven: Betalen! Sinsod dus. Maar ik kreeg er wel een prachtige, lieve bruid voor terug, die tot op de dag van vandaag het geld meer dan waard is, of populair gezegd: De beste ‘aankoop’ van mijn leven!

Berthy woont in noord Thailand, ca 25 km van Chiang Mai city. Ik woon er niet alleen, maar met mijn echtgenote Laongdao (Yui) en sinds 23 december 2014 met onze dochter Narinthara (Robin). Yui komt uit Sukhothai, zoals je in het stukje hieronder kunt lezen. Zelf kom ik uit den Haag en Robin is geboren in het McCormick ziekenhuis in Chiang Mai city. Yui heeft enkele jaren in Kanchanaburi gewoond bij een tante. Toen die overleed verbleef zij bijna 2 jaar in een tempel in die stad. Daarna studeerde zij in Bangkok en was via de high-school semi-prof beachvollybalster.

De meest, per email, aan mij gestelde vraag is: Hoe kom jij aan jouw Thaise vrouw? Het is wel leuk om te vertellen hoor, ik doe het graag. Er zijn heel wat lezers die een Thaise partner hebben, willen jullie ook iets over de eerste ontmoeting vertellen???
Mijn vrouw ontmoette ik in Sukhothai, bij haar ouders thuis. Dat ging zo. Een vriend van mij had verkering met een Thaise uit Sukhothai en toen hij terug naar Nederland moest, baalde hij om haar, in 6 uur, van Chiang Mai naar Sukhothai per bus terug te brengen.
Toen stelde ik hem voor om hen beiden met mijn auto te brengen, want ik wilde toch het Historical Park in de stad bezoeken. Zij wilden graag gebracht worden en de vriendin belde naar huis, vertelde aan haar oudere zus dat ze terug kwam, gebracht door een farang. De vriendin vertelde mij ook dat ze een zus, zonder verkering had en liet me een foto zien. Hmmm zei ik, ziet er leuk uit. Toen we dus een paar dagen later in Sukhothai aankwamen was de zus benieuwd naar de farang en de farang benieuwd naar de zus.
De ontmoeting verliep stroef, maar we spraken af om de volgende dag met zijn viertjes naar het Historical Park te gaan. Daar verliep de verdere kennismaking een stuk vlotter en aan het eind van het langdurige bezoek aan het park besloten we om eten te kopen om mee naar haar huis te nemen, om daar te dineren, alvorens ik naar mijn hotel ging. Dat was gezellig.
Toen ik de volgende dag per auto opweg was naar Chiang Mai belde Yui mij al snel. We spraken af dat ik terug zou bellen als ik weer thuis was. Toen ik terug belde liet Yui blijken dat ze mij wel leuk vond en verder, in Sukhothai, kennis wilde maken. Dat zag ik wel zitten, maar vroeg of zij na mijn volgende bezoek met mij terug wilde gaan naar Chiang Mai, om te zien waar ik woon en de kennismaking voort te zetten. Je mag je zus of je moeder meenemen, vulde ik aan, want steeds heen en weer naar Sukhothai rijden zag ik niet zo zitten. Maar haar moeder wilde dat niet. Eerst trouwen, stelde ze voor. Maar dat ging mij iets te snel en ik liet het maar even afkoelen.
Na een dag of 2 belden we weer meerdere keren per dag. En na een paar dagen belde Yui ‘Ik kom morgen met de bus en zus naar Chiang Mai, kun je ons bij het busstation ophalen?’ Dat deed ik graag en de zussen bleven bij mij slapen. Na een weekje ging de zus terug naar Sukhothai en is Yui, tot op de dag van vandaag, gebleven. Na precies 2 jaar zijn we getrouwd, 11 maanden later werd onze dochter Robin geboren. De trouwfoto’s zijn gemaakt in het Historisch Park in Sukhothai.