|

Wil je
jouw eigen verhaal publiceren? Mail dan aan
redactie@sifaa.nl
Meer verhalen? Klick hier
Alleen naar Pattaya !
Alfred is 46 en zijn drogisterij in Enschede loopt geheel op rolletjes.
Dat kun je niet meer van zijn huwelijk zeggen. Drie jaar geleden
besloten hij en Nancy, na een huwelijk van bijna 20 jaar, te gaan
scheiden. Zij had al langere tijd een vriend, maar Alfred merkte daar
nooit iets van, hij was druk bezig met de drogisterij. Na zijn scheiding
had hij hulp nodig in de winkel, zijn vrouw was er immers niet meer. Een
meisje met een oosters uiterlijk van 18 jaar werd aangenomen en in de
afgelopen 3 jaar had zij zich tot een zelfstandige winkelchef ontwikkelt.
Alfred keek vaak 'stiekem' naar haar. Hij vond haar erg aantrekkelijk en
de laatste tijd droomde hij zelfs van haar. Niet dat hij haar ooit
aanraakte hoor, nee zoiets dat doet Alfred niet. Maar dromen dat kan wel.
Nu zijn winkelmeisje hem prima kon vervangen wilde Alfred wel eens op
vakantie. Dat was hij al heel lang niet meer geweest. Van een kennis die
ooit eens naar Pattaya in Thailand was geweest had hij verhalen
aangehoord die enige overeenkomsten hadden met zijn dromen over het
Aziatische winkelmeisje. Op een dag was het zover. Alfred reisde naar
Bangkok, vandaar door naar Pattaya. In de middag was hij lekker naar het
strand geweest, lekker eten en tsjaa....inderdaad ook lekkere meiden. Na
het avondeten ging Alfred een stukje wandelen. Nou ja....wandelen? Hij
tuimelde bijna van de ene in de andere girlie-bar. Overdag merkte je
daar niets van maar in de avond was alles anders. Alfred werd
overdonderd door 'brutale' meiden die hem aanspraken. Iets terugzeggen
durfde Alfred niet. Alle dames waren zo mooi, nog mooier, nog...... dan
in zijn dromen over zijn winkelmeisje. Maar in deze drukte met harde
muziek voelde Alfred zich niet erg op zijn gemak. Bovendien waren de
dames wat al te vrijpostig, zou vond Alfred. Dus wat doet een drogist
uit Enschede dan, die zoekt een gelegenheid uit, waar hij zittend aan de
bar rustig een flesje bier kan drinken het geheel rustig bekijkend. Na
een paar minuten komt er, enkele barkrukken verderop, een mooie vrouw
zitten. Eerst doet Alfred net of hij haar niet opgemerkt heeft, hij
kijkt net als in de winkel, stiekem naar haar. Langzaam wordt hij iets
brutaler en bij het tweede flesje bier kijkt hij haar kant op. Hun
blikken kruisen elkaar, het meisje slaat verlegen haar ogen neer. Dit is
meer het niveau van Alfred, geen brutale blikken deze keer. Nu moet hij
nog bedenken hoe hij met haar in contact komt. Naar haar toelopen durft
hij niet echt. Na een paar minuten, als zij weer zijn richting uitkijkt,
wijst hij op zijn flesje bier en maakt een gebaar van 'wil je ook iets
drinken?' Het meisje lacht verlegen maar komt op de kruk naast hem
zitten. Ze wil gewoon een softdrink, geen bier. Veel Engels spreekt het
meisje niet. Alfred is ook niet echt een versierder, dus de communicatie
verloopt stroef en langzaam. Maar na een uurtje weet Alfred dat ze Noi
heet, 24 jaar en gescheiden is en uit de plaats Korat komt. Niet dat
Alfred weet waar dat ligt, maar je moet het toch ergens over hebben. Zo
blijkt ze ook nog een dochter van 4 jaar te hebben, die woont bij Oma.
En.....Alfred hoort goedkeurend aan dat ze hier vandaag voor het eerst
is. Ze komt hier dan wel om geld te verdienen, maar zij is toch echt
anders dan al die anderen.
De vakantie dagen vliegen voorbij en Alfred is al ruim een week verliefd.
Hij heeft nog geen minuut aan de drogisterij gedacht. Natuurlijk, hij
betaald voor haar gezelschap, maar dat geld is eigenlijk voor de oma.
Voor de opvoeding van haar dochter. Niets ordinairs dus, Alfred voelt
het zelfs als een soort plicht. Op de laatste vakantiedag breekt bij
Alfred een beetje paniek uit. Hij is stapel verliefd en wil Noi nooit
meer kwijt raken. Samen bespreken ze hun toekomst. Alfred geeft haar
voldoende geld om uit de bars te blijven en in Korat haar kind te kunnen
opvoeden. Binnen 3 maanden zal hij bij haar terugkeren en zullen ze
samen naar een woning gaan zoeken. Het afscheid is erg moeilijk, maar ze
kunnen wel bellen of email contact onderhouden.
Terug in Nederland treft Alfred de drogisterij in uitmuntende toestand
aan. Zijn winkelchef heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om de boel
eens lekker te veranderen en Alfred moet toegeven: Het ziet er zelfs
beter uit dan ooit. Dit geeft hem een goed gevoel voor de toekomst, want
hij wil toch zo spoedig mogelijk terug naar Noi. Als Alfred de volgende
dag zijn email ophaalt treft hij tot zijn opluchting een bericht van Noi
aan. Helaas is het niet zo'n heel goed bericht, want Noi's dochter is
ernstig ziek geworden heeft op korte termijn medische hulp nodig. Dit
kan echter niet betaald worden en Noi vraagt zich af of zij dan maar
weer terug naar de bar in Pattaya moet gaan. Alfred schrikt zich rot,
vooral van de laatste opmerking. Hij heeft haar telefoonnummer en
rekening houdend met het tijdverschil belt hij haar dezelfde dag op om
te vragen om hoeveel geld het precies gaat. De (omgerekend) 1000 euro
maakt hij nog dezelfde dag naar Noi over. Hij leest en herleest Noi's
mail en iedere keer weer bonkt zijn hart in zijn keel bij de opmerking 'terug
naar de bar in Pattaya'. Wat hem wel opvalt is het goede Engels waarin
de mail geschreven is. Met een 'Nou ja, ze zal er wel een vriendin
bijgehaald hebben', stelt hij zichzelf gerust. Twee dagen later ontvangt
Alfred een nieuwe mail. De operatie is geslaagd, de dochter al een heel
stuk beter en......Noi heeft een zeer fraai huis voor hun beiden op het
oog. Ze hoopt dat het nog te koop is als Alfred terug is. Ook vraagt Noi
of haar dochter dan bij hun kan komen wonen. Alfred heeft zelf geen
kinderen en voelt zijn egootje glimmen. Snel mailt hij Noi dat hij dat
een goed plan vind en vraagt of het mogelijk is een soort aanbetaling op
het huis te doen zodat ze binnenkort samen er een besluit over kunnen
nemen. Al de volgende dag blijkt dat gelukkig mogelijk te zijn en de
aanbetaling van 1500 euro valt Alfred eigenlijk best mee. Helemaal goed
gaat het nog niet daar in Thailand, want de opvoed oma heeft dringend
dure medicijnen nodig. Noi heeft haar verantwoordelijkheid genomen en de
benodigde 400 euro betaald van het geld dat eigenlijk voor het huis
bestemd is. Alfred stort dit bedrag maar snel op haar rekening, anders
gaat hun droomhuis misschien aan hun voorbij.
Twee weken voordat Alfred naar Thailand afreist krijgt hij een
telefoontje van Noi. In gebrekkig Engels en duidelijk geemotioneerd
vertelt Noi dat 'hun' huis verkocht dreigt te worden. Alfred vraagt Noi
alles nog eens per email uit te leggen. Die email krijgt hij omgaand en
dan blijkt dat hij zijn aanbetaling wel terug krijgt, maar dat de bank,
eigenaar van het huis, een koper heeft die direct kan beslissen. Alfred
baalt stevig. Alles leek op rolletjes te lopen en nu dit. Voor een
drogist neemt hij een snelle beslissing: Hij belt Noi en zegt haar het
huis te kopen. Het aankoopbedrag, nu nog ruim 21.000 euro maakt hij
vandaag over aan de bank, de eigenaar van het huis. Zo kan er helemaal
niets mis gaan denkt Alfred, het geld wordt direct gebruikt voor de
aankoop van het huis.
En dan gaat Alfred weer naar Thailand. Noi wacht hem al in Bangkok op.
In Nederland heeft Alfred een hotel voor 3 mooie exotische nachten
geregeld. Dan reist de verliefde drogist door naar Korat, naar hun
nieuwe, inderdaad fraaie, huis. Daar aangekomen treffen ze de dochter
van Noi, de Oma (beiden in blakend gezonde toestand) de Opa, de broer
van Noi en een oudere zus. 'Wat een ontvangst vindt Alfred!' Later op de
avond wil Alfred wel eens lekker naar bed en hij vraagt voorzichtig aan
Noi wanneer de familie vertrekt. Dit blijkt echter een misverstand. Alle
aanwezigen hebben, met instemming van Noi, hun intrek in het huis
genomen en zijn geenzins van plan daar ooit nog uit weg te gaan.
Na de hele situatie een paar dagen te hebben aangezien en van Noi
nogmaals duidelijk vernomen dat de familie echt blijft denkt Alfred: Dan
verkoop ik het huis toch, de rest van de familie bekijkt echt het maar.
Noi is het helemaal niet met hem eens, haar ogen staan strak op hem
gericht als dit besproken wordt. Nee dit lijkt helemaal niet op de
verlegen blik uit Pattaya, de ogen waarop Alfred verliefd werd. Als
Alfred zegt zijn plan echt door te willen zetten vertelt Noi hem dat de
eigendoms-papieren van het huis bij de bank liggen. In de middag gaat
Alfred naar de betreffende bank en vertelt dat hun huis zo spoedig
mogelijk verkocht dient te worden. Dan krijgt hij te horen dat Noi
vorige week de maximale hypotheek van 16.000 euro op hun huis heeft
opgenomen en dat er op korte termijn een eerste aflossing van hem
verwacht wordt.......
Alfred gaat niet meer terug naar 'zijn' huis. Hij begrijpt de situatie.
Berthy
Meer verhalen? Klick hier
|


 |