|
Informatie over
Sifaa.nl
Thailand-website
Sifaa.nl (Sifaa
= hemelsblauw in het Thai) wordt beheerd door
Berthy Jenner.
Sifaa.nl
registreerde ik op 30-08-2005.
 
Berthy & Joy
Tijdens mijn eerste vakantie naar Thailand, het
Land van de Glimlach in 1990, ben ik, nog meer
dan daarvoor, van Thailand gaan houden.
Na de eerste kennismaking nog vaak teruggegaan
naar Siam, dat sinds 2006 mijn thuis is geworden.
Sinds
die tijd woon ik in een klein dorpje, ca. 25 km
van de grote stad Chiang Mai.
Het dorpje ligt tussen de rijstvelden, met
bergen in de achtergrond. Woon er sinds 2006
samen met mijn Thaise vriendin Joy. Ons hondje
Jumper is 2 jaar later bij ons komen wonen. Hier
in het noorden van Thailand is het heerlijk en
rustig wonen maar, als Hagenaar ben je ook
gewend aan het strand. En dus gaan we 2x per
jaar naar Pattaya op vakantie, d.w.z. naar het
strand van Jomtien.
Als je
Thailand iets beter kent dan alleen de mooie
stranden, dan zullen er ongetwijfeld
onbeantwoorde vragen zijn:
Waarom mag je het hoofd van een Thai niet
aanraken?
Waarom is Koning Bhumibol
zo belangrijk en een
soort halfgod ?
Al dat bijgeloof, waar gaat dat
dan over?
Sanuk en dan vanzelf sabai.
Prostitutie in Thailand, hoe zit dat dan?
Waarom zo'n sterke familieband waar geen farang
tussen komt.
Politiek met rood en geelhemden, wie begrijpt
het nog?
Waar krijg je mee te maken als je een relatie
hebt met een Thaise vrouw?
Veel meer vragen natuurlijk, ik hoop dat
Sifaa.nl
je wat meer kan informeren.
Heb je tips om
Sifaa.nl te verbeteren? neem dan
contact met mij op via
info@Sifaa.nl
Veel lees- en kijkplezier op
Sifaa.nl
/
ThailandPortal.nl
Berthy Jenner
Onderstaande teksten zijn fragmenten uit emails
aan mijn familie in Nederland. Wellicht vindt je
het leuk dit ook te lezen:
Thailand kent geen sociale
voorzieningen.
Kinderen zorgen, als ze gaan werken, altijd voor
de ouders en zonodig andere familie-leden. Om
die reden geef ik Joy maandelijks geld. Ze
gebruikt ca. 50% voor zichzelf en 50% voor de
familie. Toen ik vertelde dat ik mijn moeder
niet maandelijks geld stuur, was de verbazing
groot. Het hebben van een kind is voor veel Thai
ook hun AOW.
In Thailand is bijna alles anders:
Stap je in Nederland in de voorste taxi, in
Thailand neem je de laatste.
In Thailand is bijna alles anders:
Heb je als bestuurder van een auto je gordel
niet om, krijg je een bekeuring. Dat er in de
achterbak van je pickup 18 mensen zitten, die er
bij iedere bocht uit kunnen lazeren, is geen
probleem.
In Thailand is bijna alles anders:
Op woensdag ga je niet naar de kapper en in de
avond knip je geen nagels.
De dierenarts in het dorp verkoopt ook gebraden
kippen.
Thai zeggen nooit gedag als ze weggaan. Afscheid
nemen is verliezen, zo vinden zij.
In Thailand is bijna alles anders:
Als je in Thailand woont, wordt er voortdurend
een beroep gedaan op je inlevings- en
aanpassingsvermogen. Je probeert je in te leven
in de gevoelens, gedachten en het gedrag van
mensen met een andere culturele achtergrond. Je
vraagt je regelmatig af: Waarom zegt ze dat?
Waarom doet hij zo? Wat zou er in de ander
omgaan?
In de Nederlandse samenleving is het heel
gebruikelijk dat je aan iemand anders vertelt
wat je ervan vindt. In Aziatische landen is het
niet gepast een ander gezichtsverlies te laten
lijden.
"Nee" zeggen wordt in deze landen als
gezichtverlies ervaren en zal om die reden
vermeden worden. Als een Thai met "Chai" (ja)
antwoordt, geeft hij daarmee alleen aan: "Ja, ik
heb je gehoord". Hij/zij zegt daarmee geen ja en
geen nee en dus is er geen sprake van
gezichtsverlies. Met de enige vaardigheid
respecteer je deze normen en waarden die bij
deze cultuur horen en houd je er rekening mee.
Logeren bij de moeder van Joy in Phetchabun
vraagt wel wat voorbereiding en aanpassingen.
Voor het ontbijt moet ik zelf brood kopen (dat
eten ze daar niet) ook beleg zoals ham of jam is
niet aanwezig. Soms wel een eitje om een
uitsmijter te maken.
Voor het avondeten eerst Joy goed vlees op de
markt laten kopen, overigens betaal ik het eten
voor de hele familie, maar dat is niet zo duur.
Ga je naar het toilet? zorg dan zelf voor
toiletpapier, want dat gebruikt men daar niet.
Er is wel een westers toilet in huis, maar er is
geen stromend water en dus zit er geen water in
de stortbak. Of je vult die handmatig of je
werkt met bakjes water, waarmee je ook douchet,
want ook een douche is niet aanwezig. Slapen
doen we in de slaapkamer van Ma en new Papa, die
slapen dan in de woonkamer in een bed met
klamboe. Het huis staat in de ruwbouw, 50% van
de vloer in het huis is grof grit, de andere
helft afgestreken beton.
Geld voor tegels is er nog niet. Houten ramen
zitten er op enkele plaatsen in, maar geen glas.
Wel een dak op het huis natuurlijk, maar binnen
geen plavond en dus kunnen muggen in en uit
wanneer ze willen. Het is de bedoeling dat in
het huis een slaapkamer voor Joy gemaakt wordt,
maar dat kost ca. 600 euro en daar moeten we nog
even mee wachten. Als Joy een eitje voor me wil
bakken blijkt het gas op en moet dat eerst
gekocht worden. Uiteraard kan ik betalen, zelf
hebben ze nauwelijks geld. Over geld gesproken:
de hypotheek van het ruwbouw-huis wordt door Joy
betaald van het geld dat ik haar maandelijks
geef. De ouders zelf hebben nauwelijks inkomsten
en als wij niets betalen eten ze alleen rijst
van eigen grond met 'iets groens' dat ze van de
bomen plukken.
Wordt het water buiten opgepomt en met een
tuinslang naar binnen gebracht, de stroom komt
ook op maar 1 punt in huis. Vandaar gaat het van
verlengsnoer naar verlengsnoer. Listig, zeker
voor mijn notebook, maar ook de steekvlammen
zijn gevaarlijk. De meeste stekkerdozen zijn
zwart gebrand.
In mei start de nieuwe school voor zusje Khap.
Tot nu toe kon ze de schoolkleding (uniform) en
de boeken van Joy en haar andere zus gebruiken,
maar nu ze naar het voortgezet onderwijs gaat
moet dit alles opnieuw gekocht worden. De
kleding en de boeken (huur) heb ik beloofd te
betalen, maar dan komt het schoolgeld nog, de
schooltaxi (20 baht per dag) en dagelijks 40
baht om eten te kopen er nog bij. Als Joy of ik
het niet betaal zullen de ouders bij de bank een
lening moeten afsluiten die zusje Khap t.z.t.
als ze gaat werken zelf met dikke rente moet
terugbetalen. Overigens heb ik destijds voor Joy
zo'n zelfde lening van de bank afbetaald.
Meer verhalen? Klick hier |


Vriendin Joy komt uit een klein
dorpje bij de plaats Phetchabun.
|