Reisverslagen

Van Chiang Mai, naar Chiang Rai, Thailand

Even na 9 uur vertrokken wij met de auto vanuit Chiang Mai richting Chiang Rai, om 12 uur later weer thuis te komen.

Als eerste bezochten wij het Khunchae national park. Het is een klein park, waarvoor je geen toegang hoeft te betalen. Bedoeling is dat de auto geparkeerd wordt om vervolgens een tracking route door het bos te bewandelen. Er is een flink grasveld met wat bomen waar je kunt kamperen. Waarschijnlijk moet je daar wel voor betalen, maar in maart zijn er geen kampeerders te zien. Een mooi park voor wandelaars en een goede uitval basis om meer in de omgeving te zien.

De Wat Pratartmaejedee ligt 2 km van de hoofdweg verborgen, maar is een schitterend complex en absoluut de moeite waard te bezoeken. Het is een ‘anders dan andere’ tempel.

wat-4

 

Buddha is van 100% goud, waarschijnlijk hol van binnen, maar een fortuin waard.

 

 

wat-5

Een blik op de tuin van de tempel. Vanwege werkzaamheden binnen in de tempel is er geen overzichtsfoto gemaakt.

Doi Chaang heet het gehucht, naar de berg Doi Chaang. Het dorpje is bekend om zijn koffie. Doi Chaang levert een goede kwaliteit Arabica koffie. Is de koffie van goede klasse, het dorp, dat een heel eind klimmen van de doorgaande weg ligt, is nauwelijks de moeite waard te bezoeken, wij parkeerden er zelfs onze auto niet even. De weg naar het dorp is goed, maar in het dorp is dat anders. De straat zit vol met enorme kuilen, er valt nauwelijks te rijden. De koffie plantages zijn niet mooi om te zien. Op de foto links liggen de koffie bonen te drogen, die daarna in een groot pakhuis worden opgeslagen. Update: een lezer schreef dat er wel degelijk wat te zien is in het dorp, zoals dames in klederdracht die koffie plukken. Redactie: Dat klopt, dat is in het toeristenseizoen, als men weet dat er een bus toeristen aankomt, of als er een festival voor die toeristen wordt gehouden, maar dat is niet het normale dagelijkse leven en dat is toch wat we vast wilden leggen.

Doi Wawee is bekend om zijn theeplantages. De plantages worden secuur bijgehouden. Het ligt 45 km vanaf de voet van Doi Chaang. Het is een zeer bochtige en soms slechte weg. Het ziet er allemaal leuker uit dan Doi Chaang.

 

 

 


Rivier de Mae Kok. Het waterpeil er nu erg laag.


Van Chiang Mai naar Sukhothai en Phetchabun

Wij vertrokken van Chiang Mai per auto naar Sukhothai om daar onze Thaise familie te bezoeken en er in een resort te overnachten. Donderdag reed ik verder naar Lomsak bij Phetchabun om mijn twee en een half-jarige dochter Eva te bezoeken. Vrijdag gingen we weer terug naar Chiang Mai, maar onderweg bezochten we eerst een groot meer bij Sukhothai, dat dient als watervoorziening. De volgende stop was de Bhumibol Dam, bij de stad Tak. Een enorm water-reservoir bestemd voor de provincie Tak. De beroemde Bhumibol Dam ligt midden in een uitgestrekt natuurgebied dat veel bezocht wordt door toeristen. Er is ook een dorp en een dorpsschool. Toegang is gratis.

 Van Chiang Mai naar Sukhothai met onderweg een tussen stop bij Thung Saliam in een restaurant. Heerlijk gegeten: kipfile met cashew noten in pittige rode saus en een vis-gerecht voor Yui. Prijs, tesamen met 2 frisdrankjes 360 baht, negen euro. De afstand tussen Chiang Mai en Sukhothai is ca. 400 km en rij je met 2 tussenstops in 5 uur.

 

Onze 2e tussenstop was een klein uurtje later, bij een ons bekende coffee shop met lekkere koffie en een prachtig uitzicht.

 

 

 Wij logeerden even buiten Sukhothai, vlak bij het plaatsje Ban Suan, in een leuk gelegen resort. Een fraai Koninklijk park ligt op loopafstand, veel Thai komen er in de namiddag trainen. De kamers zijn eenvoudig ingericht. Een 2 onder 1 kap huisje kost 300 baht, vrijstaand 350 baht, wel met airco. Een kamer kost slechts 200 baht.

 

 Stop bij een tempel in Ban Suan en dan op naar Lomsak

r9-500x281

De omgeving van Lomsak en Phetchabun, heeft veel weg van Zwitserland.

 

 

 

 En dan, waar het vandaag allemaal om te doen is: Eva. Eva is mijn prachtige dochter van 2,5 jaar, uit een eerdere relatie. Zij verblijft helaas bij haar Oma, die goed voor haar zorgt, maar dat zou ik liever zelf doen. Zij woont nu in een dorpje bij de plaats Lomsak, ca 40 km van Phetchabun. Als ik weer weg moet, en naar de auto loop, krijg ik vele kushandjes van Eva. Heel lief, maar maakt het afscheid wel moeilijker. De afstand van Sukhothai naar Lomsak is ca. 250 km en rij je in 3 uur.

 

 Het dorp waar Eva woont, bij de plaats Lomsak
Terug uit Lomsak, gaan we de volgende dag vanuit Sukhothai weer op weg naar Chiang Mai. Maar we stoppen een paar keer, hier nog vlak bij Sukhothai waar een groot meer voor de watervoorziening van de provincie zorgt. Er is een groot park omheen gemaakt dat nog in ontwikkeling is, maar wel met een groot sport stadion waar destijds de SEA-games werden gehouden, nu voetbalt Sukhothai fc er.

 Onderweg komen we langs Tak, waar de Bhumibol Dam is. Een enorm water-reservoir bestemd voor de provincie Tak. De beroemde Bhumibol Dam ligt midden in een uitgestrekt natuurgebied dat veel bezocht wordt door toeristen. Er is ook een dorp en een dorpsschool. Toegang is gratis.