Maandag

De kleur voor maandag is geel, Luang in het Thai. Het verhaal voor maandag:  

Het afgelopen lange weekend gingen wij op familie-bezoek in Sukhothai, daar waar de ouders van mijn echtgenote wonen. Oma is helemaal zenuwachtig, want ze wil zo dolgraag haar kleindochter vasthouden en kussen. Ze belde al om 8.30 uur, maar toen zaten wij nog niet in de auto. Van Chiang Mai naar Sukhothai is ongeveer 350 km, we doen er met 2 stops mee gerekend ruim 5 uur over. Als we rond 15.30 uur bij onze gereserveerde bungalow aankomen staat Oma al te wachten. Ze woont er 2 km vandaan en heeft zich steeds telefonisch op de hoogte laten houden waar wij ons bevonden. Opa werkt in het resort en ving ons bij de ingang al op. Uhh, nee, mij zien ze in eerste instantie niet staan….:) Nadat we uitgepakt hebben rijden we naar het huis van de schoonouders toe. We hebben veel kinderkleding waar Robin niet meer in past bij ons, het is bestemd voor een ongehuwd moedertje met een kind van 2 jaar, die daar bij Oma om gevraagd had. Robin is 2,5 jaar, maar heeft de Thaise maat van een kind van 4 jaar. Oma heeft heel wat eten klaar staan, maar ik doe niet mee met die gebakken visjes en kippe-tenen enzo. Voor mij is er veel fruit en dat is ook lekker. Voor Opa hebben we een fles Sang Som rum en Oma plezieren we met een doos Leo bier. We blijven er niet slapen. De ‘hut’, zie foto, staat mij niet aan. Een dun matrasje op de grond zou nog te verhelpen zijn, maar kieren in de houten wanden waar ongedierte in en uit vliegt en waar koplampen van auto’s in de nacht door naar binnen schijnen niet. De ‘badkamer’ is ook van hout met nog meer kieren en als gevolg daarvan ook allerlei dieren die er niet officieel wonen.  De deur gaat in de nacht op slot, tegen de inbrekers denk ik. Het raam dat je op de foto ziet is van een aangebouwde kamer waar schoonzusje woont. De badkamer annex toilet is buiten dus als je in de nacht naar het toilet wilt….  Ze vinden het best jammer dat we er niet de hele dag verblijven en blijven slapen maar ze snappen het wel. Zaterdag gaan we met Oma naar grootmoeder en mocht je de hut van mijn schoonouders verschrikkelijk vinden, verbaas je dan morgen maar over hoe de ruim 80-jarige grootmoeder woont en daar ook nog eens de 12-jarige tweeling van haar zoon opvoedt.

Zoals je op de foto kunt zien is het weer een mooie dag in Chiang Mai. Het is heerlijk om dan in de ochtend een fietstocht van een uur te maken, door de dorpen en langs de rijstvelden. Veel mensen kom je niet tegen, maar wie je ziet zegt meestal vriendelijk gedag. In het Thai Sawatdee khap, een man of Sawatdee Kah een vrouw. Sommige brutaaltjes komen met de motorbike naast je rijden en vragen dan ‘pai nai’? of wel ‘waar ga je heen’? Standaard is mijn antwoord dan ‘Ka Baan’, ik ga naar huis, want een gesprek in het Thai, dat gaat niet lukken hoor. Heel grappig is ook dat mensen je in het Engels willen groeten maar ze spreken de taal meestal niet. Toch probeert men het regelmatig. Deze heb ik al gehoord: Een normale Goodmorning of Hello, maar ook Thank you, I love you (3 meisjes van een jaar of 14), ja het brengt een glimlach op mijn gezicht, inderdaad, weer een mooie dag.

Toen ik het hoorde liepen de rillingen over mijn rug en nu ik het opschrijf weer. Yui vertelde mij dat haar broer in het ziekenhuis is.  Het volgende gebeurde: De broer draagt nooit een onderbroek en deze ochtend ging hij naar het toilet om te plassen waarna hij de rits van zijn jeans onvoorzichting ophaalde met als gevolg dat zijn ‘jonge heer’ tussen de rits kwam. Het deed onvoorstelbaar zeer en de
dokter moest er aan te pas komen om hem uit deze benarde positie te verlossen.

Van die Thaise dingen: In dit stuk boomstam bij een tempel in Thum Saliam zouden zich geesten bevinden, vandaar de bloemetjes, lintjes en meer. Je mag er geen grapjes over maken want de aanwezigheid van geesten (phi) is iets dat de Thai niet licht opvatten, een ongelukkige geest kan grote problemen veroorzaken. Geesten zijn overal in Thailand en de Thai gaan ze uit de weg om ze
tevreden te houden.


SUKHOTHAI STORY: Iedere eerste dag van de maand is het pay-day voor schoonvader. Hij werkt in een nieuw resort in Sukhothai. Werkt hij in de bouw dan is het loon ฿ 9.000, maar als de bouw stil ligt dan doet hij de tuinen en dat levert ฿ 6.000 op. Nu is het niet zo dat hij zelf er veel van merkt hoor, want iedere eerste dag van de maand gaat schoonmoeder naar de baas en incasseert het loon, dat direct in haar BH gestopt wordt, nou ja, dan zit daar ook maar eens wat in….. Schoonvader krijgt iedere dag ฿ 20 om buiten te spelen en schoonmoeder zorgt dat er in de avond booz is.


Twee weken was ik in Nederland voor familie bezoek en dan toch weer Thaise vooroordelen tegenkomen. Zo zat ik toen in een restaurant van La Place met een tafeltje naast mij 2 vrouwen en een man. Een vrouw met man en een vrouw zonder man, zo typeerde ik ze. Het tafeltje naast mij was 1 meter bij mij vandaan en dus kon ik, of ik het nu wilde of niet, hun gesprek volgen. Het ging over vakantie en op enig moment vroeg de vrouw ‘zonder’ aan de vrouw ‘met’ of zij Hans nog weleens zagen.
Ben 1x met hem uit eten geweest zei de vrouw zonder, maar het werd verder niets, want hij wilde zo graag met me mee naar huis dat het lekkere eten ineens niet meer te verteren was. Hans zien we regelmatig zei de vrouw met, maar nu is hij op vakantie naar Thailand. (Mijn aandacht was nu echt getrokken). Ooh zei de vrouw zonder en het klonk toch wat teleurgesteld, dan had ik wel mee gewild! Och zei de vrouw met, hij is vast naar de goedkope hoeren en dan kan hij jouw niet gebruiken, lachte ze. Hoe zo dan? vroeg de vrouw zonder. Dat weet je toch wel zei de vrouw met triomfantelijk. Zo gaat het daar toe. Het is min of meer 1 grote hoerenkast, daar heeft een fatsoenlijke man of vrouw weinig te zoeken. Ooh zei de vrouw zonder toch wel teleurgesteld. Maar hoe weet je dat dan? Ik weet er alles van zei de vrouw met, terwijl haar man in de verte staarde. Ik laat me niets wijs maken. Op dat moment kon ik het niet laten me in het gesprek te mengen en vroeg aan de vrouw met: Hoe komt u aan die kennis over Thailand? Internet en reisgidsen antwoorde zij weer triomfantelijk. En u bent er vaak geweest? vroeg ik. Nee dat niet zei de vrouw, ben er niet naartoe te slepen! Ik woon er 10 jaar en ben met een Thaise getrouwd, voegde ik toe en vervolgde met: Ik heb een hele goede, zorgzame, mooie en lieve vrouw en we hebben een dochter, waar zij heel goed voor zorgt, overigens zonder mij te vergeten. De vrouw met viel stil en haar man werd ineens spraakzaam. Is dat soms de reden dat jij er niet heen wilt zei de man, je noemt het goedkope hoeren maar deze man die er woont heeft alleen maar complimenten voor zijn vrouw. Dan heeft hij geluk gehad, bitste de vrouw met, waarop de man kaatste met de haast dodelijke woorden: HIJ WEL !

Bij de foto: De Ping rivier bij het verlaten van Chiang Mai.

Mijn vrouw is aantrekkelijk om te zien en al helemaal voor Thaise mannen, die houden niet zo van een mini-girl van 1.55 met een donkere huid. Voor een Thaise is zij met 1.69 vrij groot, denk daarbij aan lange benen, een zeer licht gekleurde huid, lang haar, prachtig figuur en een mooi bekkie en je begrijpt dat, als ik ook maar 1 meter bij haar vandaan ben, zij alle aandacht krijgt van mannen en het is dan maar goed dat ik niet jaloers ben. Op een dag moesten we wat boodschappen doen, daar ben ik niet zo gek op en dus splitsen we, ik koop de spullen die ik nodig heb en zij de rest, zo gaat het vlotter.
Mijn, destijds, 2 maanden zwangere Yui vertelde mij dat toen zij bij een rek met pakjes melk stond te kijken, zij knipogend werd aangesproken door een Thaise man. ‘Kan ik misschien iets voor je uit het rek halen?’ Ja, zei Yui, de paarse pakjes melk voor zwangere vrouwen. De man pakte de melk voor haar, draaide zich om en liep zonder iets te zeggen weg ….

Af Trogglen noem ik het:  Het is weer maandag en de scholen beginnen weer. Toen ik het voor het eerst zag vond ik het maar vreemd: Volwassenen die met mobile winkeltjes muntjes aftroggelen van schoolkinderen. Je ziet ze bij iedere school staan, veel kinderen kopen er iets te eten of te snoepen. Later begreep ik dat dit normaal is in Thailand, kinderen krijgen iedere dag ฿10 of ฿20 mee naar school zodat voor- en na schooltijd iets kunnen eten. Nou ja, niet alle kinderen hoor, er zijn ouders die dit niet kunnen betalen en naar ik begrepen heb zeggen kinderen zonder geld tegen de kinderen met geld dat ze geen honger hebben. Bij kleine scholen waar het niet de moeite is om een winkeltje neer te zetten verkoopt de teacher dit soort dingen, kinderen geven het geld aan de teacher die een soort spaarsysteem heeft.

Kwam ik gisteren zomaar terecht op een verkoop-show van mooie oldtimers. O.a. VW-Kervers met prijzen van 600.000 tot 1 miljoen baht. (euro 16.000 tot 27.000) Puntje gaaf allemaal maar best duur. ‘Verliefd’ werd ik op de Mercedes Benz 500 automatic, met een heel aardige prijs van 280.000 baht. (7500 euro) De Benz, zoals men die in Thailand noemt is in werkelijke nieuwstaat, de bekleding is ook nieuw maar wel in originele staat. Hoe het met de motor gesteld is dat weet ik niet. Heeft iemand er verstand van? Het geboorte jaar van de Benz ken ik niet. Bekijk meer Oldtimers

Vrouwen in de bouw. In Nederland bijna ondenkbaar, maar hier in Thailand doen vrouwen gewoon mee in het zware werk. Regelmatig komen deze vrouwen uit Myanmar of Cambodja, maar niet altijd. Ik denk dat vrouwen hier een zeer belangrijk onderdeel van deze economie zijn, belangrijker dan mannen, die er toch vaak ‘de kantjes’ vanaf lopen, toch?

Bijna iedere dag dat Thaise eten gaat ook wel eens tegen staan en daarom vandaag Hollands eten. Hollands? De puree komt uit Thailand net als de gehaktbal in hamburger vorm. De saus uit de USA en de Hariecots verts uit Frankrijk. Alles klaar gemaakt door Yui alleen als finishing touch heb ik het geheel zelf in de microwave gezet.

Een 31-jarige Thaise vrouw werd gearresteerd tijdens een verkeerscontrole na te zijn betrapt met 2,58 gram crystal meth in haar bezit. Haar zoontje van 4 jaar, die op motorfiets meereed, huilde continue en smeekte zijn moeder om hem niet alleen te laten en met hem mee naar huis te gaan. Ook de politie die de val, na een tip had opgezet, was aangeslagen, maar de 2 moesten mee naar het buro waar familie van de vrouw werd opgeroepen om de jongen op te halen. Natuurlijk, handel in drugs mag niet, maar heeft de politie er dan zo’n zin in om een alleenstaande moeder met een minimale hoeveelheid drugs de gevangenis in te laten draaien? Het gaat hier om een minimale hoeveelheid, misschien niet eens 1000 Baht en dan een kind zijn moeder af te pakken? Thailand jaagt al tientallen jaren op drugs en het heeft geen ander resultaat als dat mannen en vrouwen voor jaren lang de bak in gaan. Ongeveer 70% van de gevangenen zijn veroordeeld in drug-gerelateerde zaken. Wordt het niet eens tijd voor een koerswijziging? Is dit niet het juiste voorbeeld ervoor: Een alleenstaande moeder en een kind van 4 scheiden!

Mae Takhrai National Park ligt aan de weg van Chiang Mai naar Chiang Rai. Klein maar fijn zou ik het park willen typeren. Lees en kijk hier verder.


Het is 28 mei en als we op school aankomen staan veel kinderen van een hogere klas in de rij om bij een Maria beeldje een roos te leggen. Heb geen idee waarom, want het is volgens mij geen Christelijke feestdag. Als de kinderen de rozen hebben afgegeven willen ook een paar teachers nog even op de foto. Dan gaan we verder want vandaag moet ik naar Immigration voor de zg 90 dagen melding. Het is er weer heel erg druk waardoor je uren moet wachten en dus ga ik maar naar een visum-bureau, dat kost 300 baht maar dan ben je wel met 10 minuten klaar.

Zoals vaker op maandag ontbijten wij in restaurant The Train, naast het treinstation in Chiang Mai. We zitten net in een gezellig hoekje als een trein vertrekt. Rijdt nog niet zo hard, maar 3 meter bij ons vandaan is het geluid oorverdovend. Maar het eten is goed en we hebben zicht op de treinpassagiers die aankomen en een taxi zoeken via de ronselaars. Het zijn best veel reizigers en de meeste zijn jonge backpackers. Je moet er maar zin in hebben met zo’n zware bag op je rug gedurende een flink deel van de dag. Ik doe zeker niet mee.

Alle meisjes zijn je zusjes, alle jongens je broertjes. Het is een slogan op de Sarasas school in Chiang Mai. Het nieuwe schooljaar is vandaag, 14 mei, begonnen en Robin had er duidelijk zin in. Liefst 10 nieuwe kinderen in Robin’s klas die nog niet eerder deze school bezochten. Vijf kinderen zijn ‘blijven zitten’ en doen dit schooljaar over. Totaal zitten er nu 35 kinderen in de klas met 2 vaste teachers en 2 hulpjes om zeker te zijn dat de nieuwe kids zich ook thuis voelen. Vanaf woensdag is het schooluniform verplicht.

Omdat het schoolvakantie is zijn we ‘verplicht’ om vanalles te doen met onze dochter, leuk maar soms vermoeiend. Om 12 uur vertrekken we naar Kiddy World een binnen speeltuin van rubber, maar eerst hebben we honger. Ons nieuwe favoriete restauant Mr Dom doen we als eerste aan. 4 Thaise gerechten met rijst voor 100 baht = 2,50 euro en lekker! Robin eet natuurlijk niet mee en zwerft een beetje door de shop. Dan komt er een oude man binnen, steunend op een wandelstok. Die wil Robin wel hebben en rukt hem bijna van de man weg, hij wankelt maar kan er gelukkig wel om lachen.

De nieuwe school-uniformen van haar Sarasas school in Chiang Mai voor dochter Robin zijn binnen. Het is een leuk gezicht al die kinderen in hetzelfde uniform. Het nieuwe schooljaar begint weer op 14 mei en voor die tijd moeten zij nog wel even gestreken worden…:) Links het dagelijkse uniform, in het midden het uniform voor sports-day en rechts, helemaal nieuw, de pyama.

Om 6 uur best vroeg op deze maandag-ochtend omdat de kids in Robin’s klas een test moeten maken en wij haar een uur eerder naar school moeten brengen. Geen tijd om te ontbijten en dus rijden we na de school een stukje verder Chiang Mai in om bij het restaurant The Train te ontbijten. Bij het restaurant staan een tiental taxi-chauffeurs luidruchtig te praten over een collega die vorige week vermoord is in het gebouw SA condo. We kennen het gebouw maar keurden het af vanwege te louche. Dit weekend zijn de daders opgepakt, t.w. zijn echtgenote en haar nieuwe vriend. Zij dachten, ach dood dan heb je geen last meer van hem en wij incasseren zijn levensverzekering wel even. Moraal van het verhaal: Sluit in Thailand geen levensverzekering af.

Een Hollands ontbijt in Thailand. Echte beschuit uit Nederland, gekocht bij Tesco Lotus, koffie-bonen uit de bergen van Chiang Rai, aardbeien van de markt en leverworst van de Duitse slager. Ja, het kan allemaal rotter.

In de speeltuin van de tempelschool heeft dochter Robin vaste vriendinnen en vandaag deelde zij donuts uit. Als roofvogels kwamen de 10 kids op de donuts af. In z’n school zijn het meestal kinderen van wat minder bedeelde ouders, de school is bijna gratis, en dus riepen de kids ‘De vader van Robin is rijk’. Het is best leuk om die kinderen zo blij te zien met een kleinigheid. Ondertussen praat Yui met de teacher. De school heeft 51 kinderen in de leeftijd van 6 tot 12 jaar, en 4 teachers. Het zal niet meevallen zegt de teacher voor de kinderen om straks aansluiting op een hogere school te vinden. Grappig was dat kinderen vroegen waarom wel de vader van Robin hier is en niet de moeder…..Als Yui dan zegt: Maar ik ben de moeder, reageert er eentje met: Dat kan niet, moeders zijn oud en dik…

Vandaag is het 25 december 2017, inderdaad Kerstmis. Maar in Thailand wordt dat niet gevierd en dus is de school van dochter Robin gewoon open. En dat komt goed uit, want ze is 3 jaar geworden en komt op donuts trakteren.

Wat eten we vandaag? Nee die vraag stellen we nooit. Het is altijd: wat eet je vandaag. Wij eten eigenlijk nooit hetzelfde of het moet een Pizza zijn. Bij Thais eten hebben we absoluut niet dezelfde smaak en met farang food moet ik al helemaal niet bij mijn vrouw aankomen. Wat dan wel? Ik maakte een pagina over eten.

Nee, je hebt niets gemist, nee het is geen Pasen in Thailand. Dit zijn gekookte en geverfde eende-eieren. Iedere kleur heeft een ander smaakje. Het schijnt lekker te zijn, maar ik waagde mij er nog niet aan. Wie wel?

Gisteren, zondag, een bijeenkomst op de school van Robin en dan natuurlijk betalen voor het 2e half jaar. Gelegenheid voor Yui om uitgebreid van de teacher van Robin te praten, maar het probleem is vooralsnog niet op te lossen. De teachers spreken vrijwel geen Engels en Robin wel, praat je Thai tegen haar dan zegt ze gewoon: I don’t say Thai……  Wij zoeken naar een internationale school, maar halverwege het schooljaar zitten alle scholen vol en los van het hoge schoolgeld is de dichtsbijzijnde school 45 minuten rijden, dat is iedere schooldag 3 uur in de auto….

Aan het meer Huay Tung Tao in Chiang Mai kun je een drijvend hutje huren en eten en drinken laten brengen. Relax, maar niet in het weekend, dan is het druk.

Wij gingen naar de Dutch farm bij Mae On, ca. 40 km van Chiang Mai city. Erg leuk voor dochter Robin. De eerste keer dat we er heen gingen was in december 2016, toen was zij gek met de pony’s de tweede keer was ze bang van deze dieren. De foto’s


Al eerder plaatste ik de pagina over de prachtige tempel van Doi Saket, maar na ons bezoek van gisteren zijn er aan de pagina 7 extra nieuwe foto’s toegevoegd. Waard om te bekijken

Queen Sirikit Botanic Garden, Chiang Mai, is een uitgestrekt park, te bezoeken met de auto of motorbike, er is ook een treintje. Je kunt er met gemak een halve dag doorbrengen en ieder seizoen ziet het park er anders uit door de bloeiende bloemen. Lees en kijk verder.

Het Lan Sang National park ligt zo’n 15 km buiten de stad Tak. Het park heeft mooie paden en meerdere watervallen, maar voor de mooiste moet je wel een flink eind klimmen en dat is alleen voor je weggelegd als je voldoende tijd en een goede conditie hebt. Lees en kijk verder.

Chiang Khan is gelegen aan de oevers van de Mekong-rivier. Een rustiek dorp. Reis er naartoe nu de buitenlanders Chiang Khan nog niet weten te vinden en er vrijwel alleen Thaise toeristen komen.


Van Chiang Mai, naar Chiang Rai. Deel 1, dinsdag deel 2. Even na 9 uur vertrokken wij met de auto vanuit Chiang Mai richting Chiang Rai, om 12 uur later weer thuis te komen. Als eerste bezochten wij het Khunchae national park. Het is een klein park, waarvoor je geen toegang hoeft te betalen. Bedoeling is dat de auto geparkeerd wordt om vervolgens een tracking route door het bos te bewandelen. Er is een flink grasveld met wat bomen waar je kunt kamperen. Waarschijnlijk moet je daar wel voor betalen, maar er waren geen kampeerders te zien. Een mooi park voor wandelaars en een goede uitval basis om meer in de omgeving te zien. Foto 1   Klik!

De Wat Pratartmaejedee ligt 2 km van de hoofdweg verborgen, maar is een schitterend complex en absoluut de moeite waard te bezoeken. Het is een ‘anders dan andere’ tempel. klik op foto 2  –  De Buddha is van 100% goud, waarschijnlijk hol van binnen, maar een fortuin waard. Klik op foto 3  –  Een blik op de tuin van de tempel.  Klik op foto 4


Op de foto zie je allemaal oranje emmertjes, gevuld met (meestal) goed bedoelde rotzooi, die tempel bezoekers gekocht hebben om aan de monniken geven. Wij doen dat nooit, geven geld, want de monniken brengen de emmertjes terug naar de winkel en krijgen dan maar een deel van het geld dat de mensen aan de winkel betaalden. Zo’n gevuld emmertje kost al gauw tussen de 300 en 500 baht. Maar de monniken in onze tempel zijn slim, die stapelen de emmertjes op en hangen er een bordje bij met te koop voor 49 baht. Dus wij geven behalve geld ook zo’n emmertje dat de monniken dus even later weer op de berg zooi plaatsen. Vanmorgen gingen we even naar de tempel, want daar is het koel, kan dochter Robin lekker rond rennen, Yui doet (ook voor mij) gebedjes bij de verschillende Buddha beelden en ik kan rustig foto’s maken.

Hidden Village, Chiang Mai. Goed dat we Google maps bij ons hadden, want het dorp is lastig te vinden. Het werd een hele leuke middag in het park, die we afgesloten hebben met een lekker etentje in een leuk restaurant. Hidden Village is een leuk park, zeker als je met kinderen bent, maar ook bijzonder voor volwassenen. Levens grote Dino’s en soortgenoten die, als je er langs loopt, gaan bewegen en oergeluiden maken. Maar er is veel meer dan Dino’s, bekijk de foto’s maar. Er is een restaurant en een coffeeshop. De toegang tot het park is 100 baht, kinderen tot 1 meter gratis. Rond 18 uur waren we weer thuis. Daddy plofte vermoeid in zijn stoel en dacht ‘Ik kan mijn 2 girls niet meer bijhouden’. Maar wat gebeurd? Dochter Robin valt na het douchen, nog voor 18.30, als een blok in slaap. Yui gaat daarna douchen en zegt om 18.45: Mammy sleepy en duikt het bed in…… Daddy happy over de leuke dag en ook tevreden dat mijn girls toch ook moe waren. Het werd wel erg stil in huis en ik heb maar wat Beatles muziek aangezet.  Bekijk de pagina met foto’s.

Wij zitten te eten in het food court van BigC in Chiang Mai. Aan het tafeltje naast ons zitten 3 Thai te eten. Een oma van zeker 70 jaar, een man met bril met zeer dikke glazen van zo’n 45 jaar en een vrouw van naar schatting 35 jaar. De 35-jarige is aan 1 stuk door aan het woord, aan het klagen dat haar die man sinds kort een mia noi (2e vrouw) heeft. En ik zie er toch nog goed uit zegt zij. Ze heeft inderdaad een aardig gezicht en mooi gekapt haar. De man bemoeit zich niet met het gesprek en heeft zijn kleine smart phone op korte afstand van zijn gezicht om een bericht te typen. De oma geeft af en toe een ‘advies’, zo van ‘rustig blijven, rustig blijven’. En ik krijg maar weinig geld klaagt de vrouw, ik denk dat hij veel aan zijn mia noi geeft. En hij komt ook niet meer iedere avond naar huis. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Rustig blijven, rustig blijven adviseert de oma maar weer eens, die kennelijk een publieke uitbarsting meer vreest dan de problemen van de vrouw.   Iedere dag een kleine Thaise ‘belevenis’. 


Vanuit de tempel in het naburige dorp wordt iedere week, over de dorps-geluidsinstallatie geroepen hoeveel de dorpelingen aan de tempel geschonken hebben. Dan wordt de naam en het geschonken bedrag omgeroepen. De meesten geven ฿300-600 in een envelop met hun naam er op, een hele enkele uitslover schuift ฿ 1000. Maar er zijn ook minder bedeelden(?) die slechts ฿100 hebben afgegeven en dat kan voor zo iemand al veel zijn, want neem mijn schoonvader, die verdient ฿200 per dag.  Ik vind het omroepen een vorm van chantage. Yui vroeg mij wanneer ik een envelop voor de tempel zou vullen. Doe ik meteen zei ik en schreef als naam Farang op de envelop waar ik ฿20 in stopte…….. Yui heeft de envelop nog niet weggebracht……..


Onze dochter Robin van 2,5 jaar had tot nu toe weinig op met de Thaise taal. Ze kent heel wat Engels, het meeste geleerd via YouTube, bij Thaise versjes liep ze weg en ging een enkele keer zelfs huilen. Wat Yui ook probeerde in het Thai, dochter liep gewoon weg. Robin kent hele Engelse zinnen en zingt meerdere liedjes mee waardoor wij verbaasde toehoorders zijn. Verbaasd was ook de juf van school, die vertelde:  Toen ik riep dat alle kinderen moesten gaan slapen, kwam Robin voor mij staan, haar handen op haar rug, nee schuddend met haar hoofd en riep: NO WAY ! Ja, dan sta je wel te kijken hoor. Maar naast het Engels is ze zich zo’n 2 weken terug toch gaan interesseren voor de Thaise taal, ze heeft er op school natuurlijk steeds mee te maken. En nu gaat het ineens hard, pappa vreest dat hij binnenkort zijn eigen dochter niet meer kan verstaan. Zo doet Robin dapper mee bij het opzeggen van het Thaise ABC, ze komt al tot de 4e letter. En het stopt hier niet bij, maar Robin kan de eerste 2 letters van het liefst 44 tekens tellende Thaise alfabet herkennen. Uit de rubber letters die ik voor haar kocht vist ze gewoon de 2 juiste letters uit de stapel. Pappa moet hier al afhaken, want spreken is zilver, lezen is…..voor mij ondoenlijk.

Maak plezier in je leven, dans en zing, laat drugs jouw leven niet verpesten. Dit is zo ongeveer het motto op deze zondagmiddag. Vele scholen uit Chiang Mai nemen er aan deel, allen met zang, dans en een voorstelling in prachtige jurken. Aan het eind van de dag wordt de mooiste of de beste voorstelling bekend gemaakt, maar wie kan er kiezen tussen al die winnaressen. Ook dochter Robin geniet van al die mooie meiden, ze lacht haar tanden bloot, de girls vinden het prachtig en gaan graag op de foto met haar. Bekijk hier alle foto’s

Waarom snap ik niet zo hoor, maar ik krijg nog al eens ongevraagd commentaar van farang die vinden dat ik op mijn leeftijd geen kind meer zou moeten verzorgen, maar genieten van mijn vrije tijd. Dat ik hardstikke blij ben met en geniet van mijn dochtertje dat gaat er bij hen kennelijk niet in. En Opa’s en Oma’s dan, vraag ik wel eens. Die zijn toch ook trots op hun kleinkinderen waar ze regelmatig voor zorgen. Voor die mensen die mij maar ‘zielig’ vinden, vertel ik het volgende:

Onze dochter wordt over 2,5 week 1 jaar. (destijds)
Ze heeft 2 tandjes onderaan, en had er bij het doorkomen veel last van. Robin huilt zelden en als ze het doet dan is er ook echt wat aan de hand. Zo ook gisteravond, ze lag nog geen 10 minuten in bed toen ze hard huilend en helemaal overstuur wakker werd. Kennelijk last van 2 tandjes die zich in het bovengebit aankondigen, want overdag liep ze ook al op van alles te bijten. Ze bleef maar huilen en toen ben ik naast haar gaan liggen en begon haar favoriete liedje ‘Bingo Dog’ te zingen, dat zij van een YouTube cartoon kent. Blij keek ze mij aan, stopte met huilen en toverde een grote lach op haar gezichtje, zo groot dat ik de doorkomende tandjes kon zien. Pappa moest even stoppen met zingen, want een brok in mijn keel en even daarna tranen in mijn ogen. Toen het weer ging zong ik zachtjes de song van Albert West ‘Dance on little girl’ voor haar, doe ik wel vaker. Haar ogen gingen half dicht en langzaam viel ze in slaap.


 

Durian is op dit moment DE vrucht in Thailand, Talk of the town. Er wordt veel over gesproken ‘zo van hebben jullie al Durian gegeten?’ Deze vruchten kunnen 3 kg zwaar worden. Ze zijn berucht om hun doordringende geur. Het gelige-witte vruchtvlees, eenmaal uit de schil genomen, is romig en minder doordringend van geur. Doordat de doerian alleen via de lucht kan worden vervoerd (vanwege de geur)