Maandag

De kleur voor maandag is geel, Luang in het Thai. Het verhaal voor maandag:   Wij gingen naar de Dutch farm bij Mae On, ca. 40 km van Chiang Mai city. Erg leuk voor dochter Robin. De eerste keer dat we er heen gingen was in december 2016, toen was zij gek met de pony’s de tweede keer was ze bang van deze dieren. De foto’s


Al eerder plaatste ik de pagina over de prachtige tempel van Doi Saket, maar na ons bezoek van gisteren zijn er aan de pagina 7 extra nieuwe foto’s toegevoegd. Waard om te bekijken

Queen Sirikit Botanic Garden, Chiang Mai, is een uitgestrekt park, te bezoeken met de auto of motorbike, er is ook een treintje. Je kunt er met gemak een halve dag doorbrengen en ieder seizoen ziet het park er anders uit door de bloeiende bloemen. Lees en kijk verder.

Het Lan Sang National park ligt zo’n 15 km buiten de stad Tak. Het park heeft mooie paden en meerdere watervallen, maar voor de mooiste moet je wel een flink eind klimmen en dat is alleen voor je weggelegd als je voldoende tijd en een goede conditie hebt. Lees en kijk verder.

Chiang Khan is gelegen aan de oevers van de Mekong-rivier. Een rustiek dorp. Reis er naartoe nu de buitenlanders Chiang Khan nog niet weten te vinden en er vrijwel alleen Thaise toeristen komen.


Van Chiang Mai, naar Chiang Rai. Deel 1, dinsdag deel 2. Even na 9 uur vertrokken wij met de auto vanuit Chiang Mai richting Chiang Rai, om 12 uur later weer thuis te komen. Als eerste bezochten wij het Khunchae national park. Het is een klein park, waarvoor je geen toegang hoeft te betalen. Bedoeling is dat de auto geparkeerd wordt om vervolgens een tracking route door het bos te bewandelen. Er is een flink grasveld met wat bomen waar je kunt kamperen. Waarschijnlijk moet je daar wel voor betalen, maar er waren geen kampeerders te zien. Een mooi park voor wandelaars en een goede uitval basis om meer in de omgeving te zien. Foto 1   Klik!

De Wat Pratartmaejedee ligt 2 km van de hoofdweg verborgen, maar is een schitterend complex en absoluut de moeite waard te bezoeken. Het is een ‘anders dan andere’ tempel. klik op foto 2  –  De Buddha is van 100% goud, waarschijnlijk hol van binnen, maar een fortuin waard. Klik op foto 3  –  Een blik op de tuin van de tempel.  Klik op foto 4


Op de foto zie je allemaal oranje emmertjes, gevuld met (meestal) goed bedoelde rotzooi, die tempel bezoekers gekocht hebben om aan de monniken geven. Wij doen dat nooit, geven geld, want de monniken brengen de emmertjes terug naar de winkel en krijgen dan maar een deel van het geld dat de mensen aan de winkel betaalden. Zo’n gevuld emmertje kost al gauw tussen de 300 en 500 baht. Maar de monniken in onze tempel zijn slim, die stapelen de emmertjes op en hangen er een bordje bij met te koop voor 49 baht. Dus wij geven behalve geld ook zo’n emmertje dat de monniken dus even later weer op de berg zooi plaatsen. Vanmorgen gingen we even naar de tempel, want daar is het koel, kan dochter Robin lekker rond rennen, Yui doet (ook voor mij) gebedjes bij de verschillende Buddha beelden en ik kan rustig foto’s maken.

Hidden Village, Chiang Mai. Goed dat we Google maps bij ons hadden, want het dorp is lastig te vinden. Het werd een hele leuke middag in het park, die we afgesloten hebben met een lekker etentje in een leuk restaurant. Hidden Village is een leuk park, zeker als je met kinderen bent, maar ook bijzonder voor volwassenen. Levens grote Dino’s en soortgenoten die, als je er langs loopt, gaan bewegen en oergeluiden maken. Maar er is veel meer dan Dino’s, bekijk de foto’s maar. Er is een restaurant en een coffeeshop. De toegang tot het park is 100 baht, kinderen tot 1 meter gratis. Rond 18 uur waren we weer thuis. Daddy plofte vermoeid in zijn stoel en dacht ‘Ik kan mijn 2 girls niet meer bijhouden’. Maar wat gebeurd? Dochter Robin valt na het douchen, nog voor 18.30, als een blok in slaap. Yui gaat daarna douchen en zegt om 18.45: Mammy sleepy en duikt het bed in…… Daddy happy over de leuke dag en ook tevreden dat mijn girls toch ook moe waren. Het werd wel erg stil in huis en ik heb maar wat Beatles muziek aangezet.  Bekijk de pagina met foto’s.

Wij zitten te eten in het food court van BigC in Chiang Mai. Aan het tafeltje naast ons zitten 3 Thai te eten. Een oma van zeker 70 jaar, een man met bril met zeer dikke glazen van zo’n 45 jaar en een vrouw van naar schatting 35 jaar. De 35-jarige is aan 1 stuk door aan het woord, aan het klagen dat haar die man sinds kort een mia noi (2e vrouw) heeft. En ik zie er toch nog goed uit zegt zij. Ze heeft inderdaad een aardig gezicht en mooi gekapt haar. De man bemoeit zich niet met het gesprek en heeft zijn kleine smart phone op korte afstand van zijn gezicht om een bericht te typen. De oma geeft af en toe een ‘advies’, zo van ‘rustig blijven, rustig blijven’. En ik krijg maar weinig geld klaagt de vrouw, ik denk dat hij veel aan zijn mia noi geeft. En hij komt ook niet meer iedere avond naar huis. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Rustig blijven, rustig blijven adviseert de oma maar weer eens, die kennelijk een publieke uitbarsting meer vreest dan de problemen van de vrouw.   Iedere dag een kleine Thaise ‘belevenis’. 


Vanuit de tempel in het naburige dorp wordt iedere week, over de dorps-geluidsinstallatie geroepen hoeveel de dorpelingen aan de tempel geschonken hebben. Dan wordt de naam en het geschonken bedrag omgeroepen. De meesten geven ฿300-600 in een envelop met hun naam er op, een hele enkele uitslover schuift ฿ 1000. Maar er zijn ook minder bedeelden(?) die slechts ฿100 hebben afgegeven en dat kan voor zo iemand al veel zijn, want neem mijn schoonvader, die verdient ฿200 per dag.  Ik vind het omroepen een vorm van chantage. Yui vroeg mij wanneer ik een envelop voor de tempel zou vullen. Doe ik meteen zei ik en schreef als naam Farang op de envelop waar ik ฿20 in stopte…….. Yui heeft de envelop nog niet weggebracht……..


Mijn vrouw is aantrekkelijk om te zien en al helemaal voor Thaise mannen, die houden niet zo van een mini-girl van 1.55 met een donkere huid. Voor een Thaise is zij met 1.69 vrij groot, denk daarbij aan lange benen, een zeer licht gekleurde huid, lang haar, prachtig figuur en een mooi bekkie en je begrijpt dat, als ik ook maar 1 meter bij haar vandaan ben, zij alle aandacht krijgt van mannen en het is dan maar goed dat ik niet jaloers ben. Op een dag moesten we wat boodschappen doen, daar ben ik niet zo gek op en dus splitsen we, ik koop de spullen die ik nodig heb en zij de rest, zo gaat het vlotter.
Mijn, destijds, 2 maanden zwangere Yui vertelde mij dat toen zij bij een rek met pakjes melk stond te kijken, zij knipogend werd aangesproken door een Thaise man. ‘Kan ik misschien iets voor je uit het rek halen?’ Ja, zei Yui, de paarse pakjes melk voor zwangere vrouwen. De man pakte de melk voor haar, draaide zich om en liep zonder iets te zeggen weg ….

Onze dochter Robin van 2,5 jaar had tot nu toe weinig op met de Thaise taal. Ze kent heel wat Engels, het meeste geleerd via YouTube, bij Thaise versjes liep ze weg en ging een enkele keer zelfs huilen. Wat Yui ook probeerde in het Thai, dochter liep gewoon weg. Robin kent hele Engelse zinnen en zingt meerdere liedjes mee waardoor wij verbaasde toehoorders zijn. Verbaasd was ook de juf van school, die vertelde:  Toen ik riep dat alle kinderen moesten gaan slapen, kwam Robin voor mij staan, haar handen op haar rug, nee schuddend met haar hoofd en riep: NO WAY ! Ja, dan sta je wel te kijken hoor. Maar naast het Engels is ze zich zo’n 2 weken terug toch gaan interesseren voor de Thaise taal, ze heeft er op school natuurlijk steeds mee te maken. En nu gaat het ineens hard, pappa vreest dat hij binnenkort zijn eigen dochter niet meer kan verstaan. Zo doet Robin dapper mee bij het opzeggen van het Thaise ABC, ze komt al tot de 4e letter. En het stopt hier niet bij, maar Robin kan de eerste 2 letters van het liefst 44 tekens tellende Thaise alfabet herkennen. Uit de rubber letters die ik voor haar kocht vist ze gewoon de 2 juiste letters uit de stapel. Pappa moet hier al afhaken, want spreken is zilver, lezen is…..voor mij ondoenlijk.

Het afgelopen lange weekend gingen wij op familie-bezoek in Sukhothai, daar waar de ouders van mijn echtgenote wonen. Oma is helemaal zenuwachtig, want ze wil zo dolgraag haar kleindochter vasthouden en kussen. Ze belde al om 8.30 uur, maar toen zaten wij nog niet in de auto. Van Chiang Mai naar Sukhothai is ongeveer 350 km, we doen er met 2 stops mee gerekend ruim 5 uur over. Als we rond 15.30 uur bij onze gereserveerde bungalow aankomen staat Oma al te wachten. Ze woont er 2 km vandaan en heeft zich steeds telefonisch op de hoogte laten houden waar wij ons bevonden. Opa werkt in het resort en ving ons bij de ingang al op. Uhh, nee, mij zien ze in eerste instantie niet staan….:) Nadat we uitgepakt hebben rijden we naar het huis van de schoonouders toe. We hebben veel kinderkleding waar Robin niet meer in past bij ons, het is bestemd voor een ongehuwd moedertje met een kind van 2 jaar, die daar bij Oma om gevraagd had. Robin is 2,5 jaar, maar heeft de Thaise maat van een kind van 4 jaar. Oma heeft heel wat eten klaar staan, maar ik doe niet mee met die gebakken visjes en kippe-tenen enzo. Voor mij is er veel fruit en dat is ook lekker. Voor Opa hebben we een fles Sang Som rum en Oma plezieren we met een doos Leo bier. We blijven er niet slapen. De ‘hut’, zie foto, staat mij niet aan. Een dun matrasje op de grond zou nog te verhelpen zijn, maar kieren in de houten wanden waar ongedierte in en uit vliegt en waar koplampen van auto’s in de nacht door naar binnen schijnen niet. De ‘badkamer’ is ook van hout met nog meer kieren en als gevolg daarvan ook allerlei dieren die er niet officieel wonen. Ramen zitten er niet in het pand alleen een deur en die gaat in de nacht op slot, tegen de inbrekers denk ik. Het raam dat je op de foto ziet is van een aangebouwde kamer waar schoonzusje woont. De badkamer annex toilet is buiten dus als je in de nacht naar het toilet wilt….  Ze vinden het best jammer dat we er niet de hele dag verblijven en blijven slapen maar ze snappen het wel. Zaterdag gaan we met Oma naar grootmoeder en mocht je de hut van mijn schoonouders verschrikkelijk vinden, verbaas je dan morgen maar over hoe de ruim 80-jarige grootmoeder woont en daar ook nog eens de 12-jarige tweeling van haar zoon opvoedt.

Maak plezier in je leven, dans en zing, laat drugs jouw leven niet verpesten. Dit is zo ongeveer het motto op deze zondagmiddag. Vele scholen uit Chiang Mai nemen er aan deel, allen met zang, dans en een voorstelling in prachtige jurken. Aan het eind van de dag wordt de mooiste of de beste voorstelling bekend gemaakt, maar wie kan er kiezen tussen al die winnaressen. Ook dochter Robin geniet van al die mooie meiden, ze lacht haar tanden bloot, de girls vinden het prachtig en gaan graag op de foto met haar. Bekijk hier alle foto’s

Af Trogglen noem ik het:  Het is weer maandag en de scholen beginnen weer. Toen ik het voor het eerst zag vond ik het maar vreemd: Volwassenen die met mobile winkeltjes muntjes aftroggelen van schoolkinderen. Je ziet ze bij iedere school staan, veel kinderen kopen er iets te eten of te snoepen. Later begreep ik dat dit normaal is in Thailand, kinderen krijgen iedere dag ฿10 of ฿20 mee naar school zodat voor- en na schooltijd iets kunnen eten. Nou ja, niet alle kinderen hoor, er zijn ouders die dit niet kunnen betalen en naar ik begrepen heb zeggen kinderen zonder geld tegen de kinderen met geld dat ze geen honger hebben. Bij kleine scholen waar het niet de moeite is om een winkeltje neer te zetten verkoopt de teacher dit soort dingen, kinderen geven het geld aan de teacher die een soort spaarsysteem heeft.


Twee weken was ik in Nederland voor familie bezoek en dan toch weer Thaise vooroordelen tegenkomen. Zo zat ik toen in een restaurant van V&D, La Place met een tafeltje naast mij 2 vrouwen en een man. Een vrouw met man en een vrouw zonder man, zo typeerde ik ze. Het tafeltje naast mij was 1 meter bij mij vandaan en dus kon ik, of ik het nu wilde of niet, hun gesprek volgen. Het ging over vakantie en op enig moment vroeg de vrouw ‘zonder’ aan de vrouw ‘met’ of zij Freek nog wel eens zagen.
Ben 1x met hem uit eten geweest zei de vrouw zonder, maar het werd verder niets, want hij wilde zo graag met me mee naar huis dat het lekkere eten ineens niet meer te verteren was. Freek zien we regelmatig zei de vrouw met, maar nu is hij op vakantie naar Thailand. (Mijn aandacht was getrokken). Ooh zei de vrouw zonder en het klonk toch wat teleurgesteld, dan had ik wel mee gewild! Och zei de vrouw met, hij is vast naar de goedkope hoeren en dan kan hij jouw niet gebruiken, lachte ze. Hoe zo dan? vroeg de vrouw zonder. Dat weet je toch wel zei de vrouw met triomfantelijk. Zo gaat het daar toe. Het is min of meer 1 grote hoerenkast, daar heeft een fatsoenlijke man of vrouw weinig te zoeken. Ooh zei de vrouw zonder toch wel teleurgesteld. Maar hoe weet je dat dan? Ik weet er alles van zei de vrouw met, terwijl haar man in de verte staarde. Ik laat me niets wijs maken. Op dat moment kon ik het niet laten me in het gesprek te mengen en vroeg aan de vrouw met: Hoe komt u aan die kennis over Thailand? Internet en reisgidsen antwoorde zij weer triomfantelijk. En u bent er vaak geweest? vroeg ik. Nee dat niet zei de vrouw, ben er niet naartoe te slepen! Ik woon er 8 jaar en ben met een Thaise getrouwd, voegde ik toe en vervolgde met: Ik heb een hele goede, zorgzame, mooie en lieve vrouw en we hebben een dochter, waar zij heel goed voor zorgt, overigens zonder mij te vergeten. De vrouw met viel stil en haar man werd ineens spraakzaam. Is dat soms de reden dat jij er niet heen wilt zei de man, je noemt het goedkope hoeren maar deze man die er woont heeft alleen maar complimenten voor zijn vrouw. Dan heeft hij geluk gehad, bitste de vrouw met, waarop de man kaatste met de haast dodelijke woorden: HIJ WEL !

Bij de foto: De Ping rivier bij het verlaten van Chiang Mai.


Vrouwen in de bouw. In Nederland bijna ondenkbaar, maar hier in Thailand doen vrouwen gewoon mee in het zware werk. Regelmatig komen deze vrouwen uit Myanmar of Cambodja, maar niet altijd. Ik denk dat vrouwen hier een zeer belangrijk onderdeel van deze economie zijn, belangrijker dan mannen, die er toch vaak ‘de kantjes’ vanaf lopen, toch?


Waarom snap ik niet zo hoor, maar ik krijg nog al eens ongevraagd commentaar van farang die vinden dat ik op mijn leeftijd geen kind meer zou moeten verzorgen, maar genieten van mijn vrije tijd. Dat ik hardstikke blij ben met en geniet van mijn dochtertje dat gaat er bij hen kennelijk niet in. En Opa’s en Oma’s dan, vraag ik wel eens. Die zijn toch ook trots op hun kleinkinderen waar ze regelmatig voor zorgen. Voor die mensen die mij maar ‘zielig’ vinden, vertel ik het volgende:
Onze dochter wordt over 2,5 week 1 jaar. (destijds)
Ze heeft 2 tandjes onderaan, en had er bij het doorkomen veel last van. Robin huilt zelden en als ze het doet dan is er ook echt wat aan de hand. Zo ook gisteravond, ze lag nog geen 10 minuten in bed toen ze hard huilend en helemaal overstuur wakker werd. Kennelijk last van 2 tandjes die zich in het bovengebit aankondigen, want overdag liep ze ook al op van alles te bijten. Ze bleef maar huilen en toen ben ik naast haar gaan liggen en begon haar favoriete liedje ‘Bingo Dog’ te zingen, dat zij van een YouTube cartoon kent. Blij keek ze mij aan, stopte met huilen en toverde een grote lach op haar gezichtje, zo groot dat ik de doorkomende tandjes kon zien. Pappa moest even stoppen met zingen, want een brok in mijn keel en even daarna tranen in mijn ogen. Toen het weer ging zong ik zachtjes de song van Albert West ‘Dance on little girl’ voor haar, doe ik wel vaker. Haar ogen gingen half dicht en langzaam viel ze in slaap.


Zoals je op de foto kunt zien is het weer een mooie dag in Chiang Mai. Het is heerlijk om dan in de ochtend een fietstocht van een uur te maken, door de dorpen en langs de rijstvelden. Veel mensen kom je niet tegen, maar wie je ziet zegt meestal vriendelijk gedag. In het Thai Sawatdee khap, een man of Sawatdee Kah een vrouw. Sommige brutaaltjes komen met de motorbike naast je rijden en vragen dan ‘pai nai’? of wel ‘waar ga je heen’? Standaard is mijn antwoord dan ‘Ka Baan’, ik ga naar huis, want een gesprek in het Thai, dat gaat niet lukken hoor. Heel grappig is ook dat mensen je in het Engels willen groeten maar ze spreken de taal meestal niet. Toch probeert men het regelmatig. Deze heb ik al gehoord: Een normale Goodmorning of Hello, maar ook Thank you, I love you (3 meisjes van een jaar of 14), ja het brengt een glimlach op mijn gezicht, inderdaad, weer een mooie dag.


Durian is op dit moment DE vrucht in Thailand, Talk of the town. Er wordt veel over gesproken ‘zo van hebben jullie al Durian gegeten?’ Deze vruchten kunnen 3 kg zwaar worden. Ze zijn berucht om hun doordringende geur. Het gelige-witte vruchtvlees, eenmaal uit de schil genomen, is romig en minder doordringend van geur. Doordat de doerian alleen via de lucht kan worden vervoerd (vanwege de geur)