Gebeurd

Wat gebeurd? Dagelijkse korte belevenissen, maar ook weer niet iedere dag.

A day in our life: Een hond uit het dorp heeft in een naburig dorp 3 hanen doodgebeten. De eigenaar van de hanen kwam verhaal en beter nog geld halen bij de eigenaar van de hond. Normaal gesproken kun je dat wel met een paar bahtjes afdoen, maar dit waren jonge zeer speciale vechthanen en kosten 3.000 baht per stuk! Totaal 9.000 baht schade, een maandloon in Thailand. En nog meer ellende: In een shoppingmall staat een Chinees te schreeuwen tegen zijn vrouw en kind. Dan geeft de Chinees 2 karate trappen tegen een tafel en daarna 2 van die gemene, harde trappen tegen de bovenbenen van zijn vrouw. De vrouw zit helemaal stil op een stoel, knippert zelfs niet met haar oogleden en kijkt de man alleen maar met een verachtelijke blik strak aan. Maar wij hadden een prettige dag hoor.

Als Yui met onze dochter in het dorp wandelt komt ze langs het huis van een
buurvrouw met een zoontje van 14 jaar. Hij heeft meerdere leeftijdsgenoten op visite. Die jongens zien Yui wel zitten en proberen een beetje te flirten met haar, tot de buurvrouw tegen hen zegt: Het is een moeder hoor! Zou ook jullie moeder kunnen zijn! De jochies schaamden zich en trokken zich snel terug in huis.
Het komt vaker voor dat Yui’s leeftijd veel te laag wordt ingeschat, maar een jochie  van 14????

De juf zegt, deel 2. Als we dochter Robin van school halen verteld de juf over Robin: Toen ik riep dat alle kinderen moesten gaan slapen, kwam Robin voor mij staan, haar handen op haar rug, nee schuddend met haar hoofd en riep: NO WAY !

De juf zegt:  Iedere dag als we dochter Robin van school halen maakt Yui een kort praatje met een van de dienstdoende jufs, om te horen hoe de dag vergaan is. Gisteren duurde het praatje wat langer en toen we weer in de auto zaten vertelde Yui waar het gesprek vandaag over ging. Wel, de meeste kinderen gaan rond 12 uur slapen, maar een paar bleven spelen en lawaai maken, hetgeen Robin, die nog niet sliep maar wel op haar matrasje lag, kennelijk hinderde. De juf zegt: Robin stond op en zei op luide toon; NON! (slapen) vervolgens liep ze naar 3 kinderen toe wees de kids stuk voor stuk aan en zei nog maar eens: non, non, non om vervolgens weer op haar matrasje te gaan liggen, de aangewezen kids nu ook. De juf’s waren stom verbaasd, wij nu ook. Non is overigens een van de weinige woorden Thai die Robin kent, verder ‘spreekt’ ze Engels.

In Nederland zijn de geesten van overledenen niet zo beleefd als hier in Thailand. Tenminste ik heb nog nooit gehoord dat die geesten afscheid komen nemen. Hier wel, zo vertelde een buurmeisje en mijn echtgenote beaamde dat het zo is. De geest van de overleden tante van het buurmeisje kwam enkele dagen terug, midden in de nacht afscheid nemen, de geest riep in de nacht meerdere malen de naam van het buurmeisje. Haar moeder hoorde het ook en de hond van de overburen stond te blaffen.

In het straatje achter ons huis wonen 2 zussen samen. De jongste (39) heeft 2 dochters, de oudste (40) een zoon van 10 jaar. Beide dames zijn gescheiden. De oudste is een ‘dwerg’ met zeer korte benen. Zij had gokschulden en bracht iedere avond door op internet om een man te zoeken. Ook klaagde zij dat niemand naar haar omkeek. Zondagmiddag ging de ‘dwerg’ de deur uit en aan hun buren vroeg ze het voor hen onduidelijke ‘Als ik er niet meer ben, zorgen jullie dan voor mijn zoon?’ Achteraf bleek dat ze naar een hotel een paar dorpen verder was gegaan en er een kamer huurde. De volgende dag trof de schoonmaakster haar aan, zij had zich verhangen. Hoe zou dat zondagmiddag zijn gegaan? Zou zij haar zoon geknuffeld hebben en zoiets gezegd hebben van ‘Mamma komt vanavond niet thuis’……………

Onze dochter Robin is nog geen 2 jaar, maar heeft een opmerkelijk taalgevoel. Een YouTube cartoon in het Engels, ze is er gek op, maar zet je precies dezelfde cartoon aan in het Thai, dan loopt ze met een pruillipje weg naar een andere kamer. Gisteren gingen we samen zwemmen. Het was nog vroeg en er was alleen een Engels meisje (9) met haar vader. Voor het eerst kwam er een Engelstalig meisje met Robin praten. Het bracht een lieve lach op haar gezichtje en ze begon spontaan het Engelstalige ABC op te zeggen, wel op haar manier natuurlijk, dus Q R S T B V E + nog wat letters die ik weer niet ken…….

De enige vrijgezel in ons dorp is een vrouw van 35 jaar. Volgens haar moeder heeft ze te veel afslank pillen gegeten en is dat op haar hersenen geslagen. Ze heeft lang gestudeerd, maar is door dit probleem haar baan kwijt geraakt. Een beetje wezenloos staat ze bij ons in de tuin een kwartier naar mijn parkieten te staren en vertrekt daarna geruisloos.

Vanuit de tempel in het naburige dorp wordt 1 tot 2 keer per week, over de dorps-geluidsinstallatie geroepen hoeveel de dorpelingen aan de tempel geschonken hebben. Dan wordt de naam en het geschonken bedrag omgeroepen. De meesten geven ฿300-600 in een envelop met hun naam er op, een hele enkele uitslover schuift ฿ 1000. Maar er zijn ook minder bedeelden(?) die slechts ฿100 hebben afgegeven. Ik vind het omroepen een vorm van chantage. Yui vroeg mij wanneer ik een envelop voor de tempel zou vullen. Doe ik meteen zei ik en schreef als naam Farang op de envelop waar ik ฿20 in stopte…….. Yui heeft de envelop nog niet weggebracht 🙂

Een buurman, die net als ik iedere dag op de mountainbike stapt, geeft mij het dringende advies om, net als hij, een wielrenners helm op te zetten, maar als ik hem op de motorbike zie rijden, heeft hij geen helm op.

Mijn bankpas verloopt binnenkort, dus een nieuwe aanvragen in de bank zelf. Een leuke dame probeert mij zo goed mogelijk te helpen, maar spreekt nauwelijks Engels. Met horten en stoten komt het, met de hulp van 2 collega’s, er uit dat ik kan kiezen tussen de normale gratis bankkaart en en card met een verzekering, voor 700 baht. Als ik vraag wat de verzekering precies is, moet er weer hulp komen en via de computer wordt het haar duidelijk dat ik 66 ben, 1 jaar te oud voor de verzekering. Toch kan ik de dure kaart wel kopen, maar dan vervalt de verzekering…….Mijn gratis card is ook mooi hoor!

Het is 4 oktober aan het einde van de regentijd, maar dat betekent geen zins dat het water al op is. 22 Graden is koel, de regen komt met bakken tegelijk uit de hemel. Als ik mijn dochter naar school breng rijden auto’s niet harder dan 40 km en zijn alle scooters gestopt, rijden is te gevaarlijk.

De buurvrouw vertelde ons al een half jaar geleden dat haar man een Mia Noi uit Laos heeft. De man kwam steeds minder thuis. De laatste keer was er een beslissende ruzie. De man vertelde dat hij wegging en de vrouw smeet al zijn kleding op het terras. De volgende dag haalde zij het huis leeg. Het huis is nu onbewoond, onkruid groeit hoog en de rekeningen stapelen zich op.

Mijn schoonmoeder die illegaal gestookte wiskey verkoopt is een klant kwijt, niet aan de concurrentie hoor maar aan Buddha. De klant heeft zich opgehangen.

We halen dochter Robin van school en ze huilt zachtjes. Mai sabai (niet lekker) zegt de teacher. Thuis zien we dat zij 1 arm niet gebruikt en gaat huilen als je haar arm beet pakt. Op een xray in het ziekenhuis blijkt haar onderarm uit haar elleboog geschoten. De arts herstelt het snel en zegt dat  mogelijk een teacher haar bij 1 arm omhoog heeft getrokken.

1 April, kikker in je bil, zeggen kinderen in Nederland. Maar in Thailand is alles anders, op 1 oktober kikker in mijn schoen en dat is een raar gevoel aan je voeten. Na controle van de schoen jumpte de kikker rustig weg.

Schoonmoeder en zwager zaten bij ons in het hotel toen schoonzusje belde. Kom naar huis, Pa is stom dronken en ligt in de tuin. Wat gebeurd? De fles wiskey de ik hem kado gaf heeft hij geheel opgedronken.

Gebeurd wijst op iets dat achter de rug is, op iets dat voltooid is. Gebeurt wijst op iets in het heden, op iets dat aan de gang is.