Donderdag

Oranje is de kleur voor donderdag, Sisom in het Thai. Het verhaal voor donderdag:   Lunch time!  Thailand is al lang niet meer het goedkope land van weleer, maar lekker lunchen in een restaurantje in Chiang Mai is dan weer bizar goedkoop. Voor 2 gerechten betaalden we gisteren ฿ 85 baht is ongeveer € 2 euro, totaal wel te verstaan. IJswater is ook nog eens gratis.

Bostempel in Doi Saket, provincie Chiang Mai, afgelegen, beetje mysterieus, tegenover een meer dat barstens vol zit met grote vissen. Je mag er niet vissen, want ooit zijn er vissen uitgezet door koningin Sirikit. Wij gaan er regelmatig heen om de vissen te voeren.

Deze 5 geestenhuisjes staan vlak bij onze woning. Eerst was het er maar 1, maar kennelijk is het een goede plek om het huisje af te danken. Drie huisjes krijgen nog regelmatig bloemen of groene blaadjes, voor de andere 2 is er geen verzorging meer. Volgens mijn vrouw zijn er steeds meer Thaise vrouwen die afstappen van het Budhisme en soms overgaan naar een Christelijke kerk, mogelijk onder invloed van een westerse partner en ze geeft mij een aantal voorbeelden.  Kijk hier voor alle foto’s en de hele tekst.   Iedere dag het Thaise nieuws en een kleine Thaise belevenis hier te lezen. 

Van die Thaise dingen: In dit stuk boomstam bij een tempel in Thum Saliam zouden zich geesten bevinden, vandaar de bloemetjes, lintjes en meer. Je mag er geen grapjes over maken want de aanwezigheid van geesten (phi) is iets dat de Thai niet licht opvatten, een ongelukkige geest kan grote problemen veroorzaken. Geesten zijn overal in Thailand en de Thai gaan ze uit de weg om ze tevreden te houden.

Wat Hariphunchai ligt in het centrum van Lamphun in de buurt van de Mae Kuang rivier en is open van 6 to 18.00 uur. De tempel stamt uit het jaar 1150 en beslaat een groot gebied waarop diverse gebouwen staan. Lamphung is een van de oudste steden van Thailand, gesticht in de 9e eeuw  (Lees en kijk verder)

Thai style.  Schoonvader verdient 200 baht per dag, dus nog geen 6000 per maand (ca. 160 euro) Om die reden steunt mijn vrouw haar moeder iedere maand financieel. Maar het blijft een raadsel dat Thai van zo weinig geld kunnen leven, wel in Thai style natuurlijk. Als pa thuis komt van zijn werk dan is er meestal vis te eten, zelf gevangen door schoonmoeder, dus niet gekocht, op de markt, soms gedroogd in de gratis zon. Is er geen vis, dan gaat schoonvader op jacht naar kikkers en slangen, grote vogels schiet hij met zijn kattapult uit de bomen. Hoewel groenten heel goedkoop zijn wordt het meeste toch van de een of andere boom getrokken.  Natuurlijk, ze hebben een hut, hun huis dus, zie foto, dat op het land van mijn vrouw staat. Toen ik het de eerste keer zag schrok ik mij de kolere, maar het went. Ik zou het moeilijk vinden er te wonen met name door het zeer gebrekkige sanitair, maar zij zijn er gelukkig. Pa in een rijtjes huis? No way! Hij is meer een jungle man. Yui heeft haar ouders al eens aangeboden een huis vlakbij een school te huren. Ma kan goed koken, zegt ze en dan kunnen ze beneden eten verkopen en boven wonen. Maar het aanbod is afgeslagen. En ja, ze betalen dus geen huur en heel weinig aan electra, want warm douchen is er niet bij, een airco hebben ze niet, geen internet en in de keuken staat geen koffie-zetter, geen microwave, geen mixer, geen friteuse, geen broodroaster, ze hebben het allemaal niet nodig. Een wasmachine heeft mijn vrouw kado gedaan. Verzekering voor beide ouders wordt door mijn vrouw betaald en de mobile telefoons hebben ze van ons gekregen. Als schoonmoeder met haar dochter wil bellen, dan laat ze de telefoon 2x overgaan en dan belt Yui terug. Kost haar dus ook nix. Lao kauw, Thaise illegaal gestookte rijst-whiskey, ik heb eens een klein slokje geproefd, smerig! Maar schoonmoeder koopt het ‘in het groot’ in, vader is de dan wel de beste klant maar die illegaal gestookte wiskey verkoopt ze ook en nu is ze een klant kwijt, niet aan de concurrentie hoor maar aan Buddha. De klant heeft zich opgehangen vetelde zij en nu zijn er in 2 weken tijd ook nog 5 mensen in het dorp overleden, niet dat Ma verdrietig is, ze waren toch al ziek en oud vertelde ze, maar Ma moet dan iedere keer de familie van de overledene 50 baht geven, dat is de gewoonte daar. Zo loopt het financieel uit de hand, maar Yui zal wel weer bijspringen. Het is zoals veel Thai leven. 

Dit is toch het laatste wat je kunt verwachten in Thailand: Yui hoorde ik in de tuin in het Engels praten met een man, verstaan en zien kon ik het niet want ik was binnen aan het spelen met mijn dochtertje. Na enige tijd riep Yui mij en ging ik met Robin op mijn arm naar buiten. Daar begon een farang tegen mij te praten. ‘Ik kom God brengen’, zei hij. Heb even geen tijd voor hem antwoorde ik, want ik ben met mijn dochter aan het spelen. Wil je dan straks deze folder lezen vroeg hij. Terwijl ik die aanpakte liep ik naar binnen want geen zin in een gesprek met hem. Yui kwam achter mij aan en vertelde verbaasd: De man vroeg allerlei dingen aan mij, zoals: weet je wel wie je geschapen heeft en wie de wereld gemaakt heeft? God zei hij, waarop Yui hem duidelijk maakte dat zij van Buddha houdt. Binnen bekeek ik de folder en ja hoor, wie verwacht dat? Het waren Jehova’s getuigen, in Thailand! In het land van Buddha.


Gisteren wilde ik naar Chiang Mai city, een half uur rijden vanaf huis.  Wat ik er wilde doen vroeg Yui. Gewoon, rondwandelen op de grote markt en de zijstraten bekijken.
Maar dat hebben we een maand geleden ook al gedaan, probeerde Yui het idee te torpederen, want Thai hebben doorgaans een bloedhekel aan wandelen, helemaal als het warm is.  Klopt zeg ik, maar daar verandert alles met het uur en ik heb er gewoon even zin in.  Bovendien, zo zei ik, kunnen we dan weer eens gaan lunchen in het restaurant met jouw naam en daarmee had ik een goede troef in handen. Wandelen vindt ze niet leuk, eten wel en dus gingen we gezellig naar de city. In restaurant Yui haalden we herinneringen op over de geboorte van onze dochter, dat komt denk ik omdat het restaurant naast het McCormick ziekenhuis is. We aten de gerechten zoals op de foto, water en cola er bij en voor mij maakte men ook nog een kauw pad (gebakken rijst), staat niet op het menu, maar na 5 minuten wel op tafel. Eten uitkiezen doe je buiten, daarna brengt men het aan je tafeltje binnen. De tegenprestatie was slechts ฿150.

Voor mij de hete boontjes met pittig varkensvlees.

Van die Thaise dingen:  Vandaag hebben we Oma Sukhothai op visite, morgen gaat ze weer weg. Ze is, net als wij natuurlijk, stapelgek op onze dochter Robin en maakt van iedere gelegenheid gebruik om naar Chiang Mai te komen, met goedlachse Robin te spelen, zich te verbazen over haar blanke huidskleur en het donkerbruine krullende haar. Een sensatie voor haar was om met ons naar een shopping mall te gaan. Oma was nog nooit op een roltrap geweest en moest in evenwicht worden gehouden, hetgeen nog niet mee viel met haar meer dan 90 kg. Zeer verbaasd was Oma toen ze een groep kinderen zag roller-skaten. Ook nog nooit gezien. Het eten vond ze niet lekker, maar dat is logisch, het komt niet uit Sukhothai…….

Gisteren was er een enorm onweer boven Chiang Mai met mega knallen, onvoorstelbaar hard. Mijn vrouw Yui kreeg een huilbui van je welste, nog nooit eerder huilde ze. Ik ging bij haar zitten en toen ze wat bedaard was vertelde ze: Jaren geleden, toen ik nog bij mijn ouders woonde, was er ook zo’n enorm onweer. In de rijstvelden liep een man, die door de bliksem getroffen werd. Ik hoorde de man schreeuwen: aaaaahh, hij viel op de grond en bewoog niet meer. Toen het onweer over was gingen we kijken, de man was helemaal zwart. Ik dacht dat het mijn vader was en moest net zo huilen als nu. ‘Gelukkig’ was het mijn vader niet maar een vriend van hem.  Nu met dit zware onweer zie ik het allemaal weer gebeuren.

Sterren staan ver weg en zijn onbereikbaar, zegt men. Maar hier bij mij in
Thailand gaat dat niet op. Mijn vrouw met roepnaam Yui heet voluit: Laongdao.
Dat is Thais voor ster aan de hemel en ze woont gewoon bij mij. Maar op een dag, nu 3 jaar geleden vertelde mijn vrouw dat er nog een ster op komst is, hij of zij komt eind december, gewoon hier bij ons op aarde wonen .


Vandaag, 22 juni, gaat de nieuwe Transformers-film in premiere. Nou en? Ja, dat denk ik ook, maar mijn echtgenote is super-fan van de Transformers en kan niet wachten om naar de bioscoop te gaan. Zal wel een middag voorstelling worden, dan is dochter Robin naar school. We gaan niet vaak naar de bioscoop, want hier in Chiang Mai staat het geluid op 10 en de airco op 10 graden. Mooie bios, goede stoelen, dat wel, maar koud en herrie maken het wat mij betreft niet aangenaam.


Burenruzie op Valentijnsdag, het is aan de buren waarschijnlijk voorbij gegaan. Normaal horen we hen nooit, maar op deze Valentijnsdag hebben ze ruzie. Het begon al rond 12 uur toen de buurman thuiskwam en avondeten gekocht had. Het eten zinde zijn echtgenote niet en dat was te horen ook. Zeker slecht geslapen of zo? De rest van de middag was het stil, de buurman was weg met de honden. Toen het tijd voor het avond eten was vroeg buurman op geirriteerde en voor ons verstaanbare toon aan zijn vrouw waar ze het eten dat hij in de middag kocht, gelaten had. De gepikeerde vrouw ‘riep’ hem toe dat ze het had opgegeten, waarop buurman ontplofte met een ‘En je zei dat je het nix vond!’. Na enkele krachttermen werd het weer stil bij de buren. Kijk daar heb ik nu nooit last van. Mijn Thaise vrouw lust geen kaas, kroket of frikandel, bier en whiskey raakt ze niet aan.


Even voor de beeldvorming van dit verhaalje: Mijn vrouw is groot voor een Thaise t.w. 1.69 meter, met een vrijwel blanke huid. Mensen vragen regelmatig aan haar: Hoe kan het dat jij met een farang getrouwd ben? Farang willen toch alleen donkere girls van 1.55 meter. Ze heeft er geen antwoord op en vroeg het aan mij. Ik moest lachen en verklaarde: Farang zijn niet opzoek naar een girl van 1.55 meter met een donkere huid, maar het is nu eenmaal zo dat de meeste Thaise zo klein en zo donker zijn en mij maakt het niet uit of je klein of groot, donker of blank ben, ik hou gewoon van je.

Wat haar ook wel eens overkomt dat mensen aan haar vragen of zij Thais spreekt. De eerste keer viel ze stil en moest lachen. Yui heeft het voorkomen van een Japanse zegt men, vandaar. Japanners spreken haar ook wel aan en dat is leuk want doordat
zij aan een uitwisselings-programma met een Japanse school meewerkte, spreekt zij een beetje Japans en kan nog antwoord geven ook…

Echtgenote Yui


Die dag was het Teachers day en de meeste scholen zijn gesloten, zo ook de school dan dochter Robin en buurmeisje Nina (10). Nina komt al vroeg naar ons toe, want moeder moet werken en die heeft gezegd dat ze maar naar 1 van buren moet gaan. Wij willen naar het stadspark van Chiang Mai, maar onderweg valt Robin in slaap en dat duurt zeker 2 uur. Na overleg besluiten we maar naar een shoppingmall te gaan, daar kan Robin rustig slapen en wij wat eten en koffie drinken. Als we de mall binnengaan staat buurmeisje Nina te rillen van de kou, ja er is airconditioning. Nooit meegemaakt. Ook niet meegemaakt is de roltrap en ze houdt zich stevig vast. Ik heb geen trek, maar Yui en Nina wel en terwijl ik koffie drink gaan de dames eten. Nina’s ogen puilen uit van al dat uitgestalde lekkere eten en eten is wel een hobby van haar. Tien jaar en ze weegt net als Yui 55 kilo. Na 2 roltrappen gaan we met de lift naar beneden als Robin nog in de wandelwagen slaapt. Nina verliest bijna haar evenwicht als de lift naar beneden zakt. Ze is bang en wil er ‘nooit meer in’. Aangekomen bij de supermarkt valt Nina’s mond open van verbazing wat er allemaal te koop is. Is dit een talad (markt) voor Farang? vraagt ze, terwijl ze met duidelijk plezier de winkelwagen voortduwt. En dan gaan we naar huis, Nina zal, als haar moeder straks thuis komt, een lang verhaal aan haar vertellen schat ik zo in.


Waar of onzin, maar al eeuwen lang worden over de gehele wereld waardes toegekend aan amuletten. Nergens is de handel in amuletten zo groot als in Thailand. Er zijn tempels waar de amuleten met honderden tegelijk worden vervaardigd. Maar wat wil je als er duizenden de tempel bezoeken en een amulet willen kopen als aandenken. Logisch dat zoveel amuletten niet door een monnik met de hand kan worden gemaakt. Daar hebben ze een machine voor, maar de grondstoffen worden nog steeds door de Monnik zelf gekozen. Zelf heb ik een 30-tal amuletten, een enkele dure maar de meesten hebben nauwelijks geldelijke waarde. Ik draag ze niet, wel heb ik er een aantal in de auto hangen.


Wij komen regelmatig in Sukhothai omdat mijn vrouw er vandaan komt, maar ook belangrijk is het Historisch Park met de vele overblijfselen van tempels uit een lang vervlogen tijd.
Het Koninkrijk Sukhothai bestond van 1238 tot 1438, het was een tijd van grote voorspoed, er werden veel tempels gebouwd. Het park is een oase van rust en bezinning, waar je het beste met een picknickmand heen kunt gaan om er een hele dag door te brengen. De toegang tot het park is voor Thai ฿ 20, farang betalen ฿100. Je kunt er voor ฿30 een fiets huren, maar lopen kan ook, mits je tegen de warmte kunt en een goede conditie hebt, het park is vlak. Er rijdt ook een treintje rond het park voor Jan de toerist. Er bevinden zich overblijfselen van het koninklijk paleis en 26 tempels, waarvan Wat Mahathat de grootste is.
Het festival Loi Krathong (november) wordt in het gehele land gevierd, maar is toch wel erg sfeervol tussen de ru?nes van het Historische Park. Als je er Loi Krathong wilt vieren, reserveer dan lang van te voren een hotel.
Er is een nieuwe stad Sukhothai, op ongeveer 10 kilometer van het oude Historische Park. Het avondleven daar is zeer beperkt, rond 20.00 uur is vrijwel alles gesloten.
Het park is ook een geweldige locatie om trouwfoto’s te maken. Yui komt dus uit Sukhothai en daarom maakten wij er een fraaie reportage op onze trouwdag. We konden er met onze auto in, maar kregen een dame mee die ons de weg moest wijzen en, zo bleek, bij iedere Buddha riep ze ‘niet zoenen’. De toegang plus de begeleidster, die we halverwege geshift hebben, kost dan 500 baht.
Sukhothai heeft ook nog een prachtig vliegveld. Het behoort toe aan Bangkok Airways en dat is dan ook de enige maatschappij die er op vliegt. Het vliegveld is een oase van rust en er is een leuke dierentuin, alles gratis te bezoeken. Er vertrekt een vlucht om 8.00 uur en er is een aankomst om 16.00 uur. Dat is alles.
Nog meer over Sukhothai, foto’s en een video.